donderdag 1 juni 2017

Poem 'de la resistance' par Fleur Porter



Poem par Fleur (14 ans) concernant de La Résistance.

Assis sur une chaise, j’ai peur,
un par un ils avançaient
moins il y a de monde, moins j’ai de confiance
j’entends ou loin les tueurs.

Assis sur une chaise, j’attends,
j’attends mon tour, peur de ne pas avoir assez de temps,
pour que je trouve un plan,
pour sortir de ce endroit terrifiant.

Assis sur une chaise, j’ai trouvé,
c’est ma chance plus personne ne me regardez,
ma poitrine explosé,
j’ai réussi à m’échapper.

Assis dans un buisson, je me cache,
j’ai mal au dos, un peu sur le côté,
mon pull couvert de tâches,
c’était mon sang, j’ai été touché.

Allongé sur le sol, je pleure,
je suis blanc comme la neige,
ma tête tourne comme un manège,
il ne faut pas que je meure.


Par
 : Fleur Porter, collège Jean Lartaut 3B mai 2017

zaterdag 28 januari 2017

Een Soedanese avond



Zoals bekend, geef ik wekelijks Franse les aan een groep ‘medelanders’ uit Soedan en zij hebben ons op hun beurt bedankt met een Soedanese avond in stijl.
Het was een erge leuke avond. Allemaal blije gezichten en een grote opkomt. Er waren ook wat mensen die in de wijk woonden en dat maakte het geheel kleurrijk en zeer multicultureel. We zijn om 11 uur afgehaakt, toen moest het dessert nog komen maar Darren was al vanaf half 5 's morgens in touw dus het was welletjes.
Bij aankomst kregen we een certificaat van dankbaarheid uitgereikt.

We begonnen met een aperitief met dadels, popcorn, pinda's, doppinda's en diverse soorten (exotische) vruchtensappen, geserveerd door de studenten die er op hun Paasbest uitzagen. Sommigen hadden colberts aan, al dan niet met een bies van wit of rood.

In het midden van de zaal, in een sociaal en cultureel centrum in Cognac, lagen tapijten, kussens en waren de lage tafels gedekt in de kleuren van de Soedanese vlag.

We werden in het Frans welkom geheten door Ali, geheel in traditionele kleding, een van de studenten die in mijn groep zit...heel erg knap als je nagaat dat ze eind november met de lessen zijn begonnen.

Gestart werd met soep en een salade die geserveerd werden door de mannen, opgeleukt door aangepaste muziek in de stijl van de avond. Toen iedereen daar mee klaar was, ging het volume op 10 en werd er gedanst...Marie Aline, mijn mede-docente, en ik hebben gezellig meegedaan, dat deed namelijk ook deugd aan al onze lichaamsdelen.

Daarna werd het buffet geopend en kregen we schapenboutje, een rundvleesgerecht met veel groenten en aardappels (erg lekker), geserveerd met heerlijk soort ‘dikke tortilla’ dat je gebruikte als lepel. Daarna werd het ritueel van de muziek en zang weer herhaald. Toen we dachten dat we het dessert kregen, was dat niet het geval en kwam er nog een ronde met salade, dadels, en iets dat ik niet kan omschrijven. Het dessert, ongetwijfeld heel zoet, hebben we gelaten voor wat het was.
Met veel plezier kijken we terug op een mooie avond.
De foto’s die ik publiceer waar mensen op staan, zijn in de verte of onduidelijk maar dat is uiteraard bewust.


zondag 1 januari 2017

Van Oud naar Nieuw



Feestelijk gedekte tafel

Oudejaarsavond vierden wij bij onze beste Franse vrienden. We werden om 19:30 uur verwacht en de tafel was feestelijk gedekt voor ons zessen. Aanvankelijk zouden we met 9 man zijn, maar hun vrienden hebben vrij laat afgezegd en al het eten was al besteld c.q. voorbereid, dus dat was flink balen vooral omdat de reden nou niet eentje was om helemaal niet te komen.

 







Pain Surprise
Foie Gras en Zalm


Traditiegetrouw nemen wij Christmas Crackers mee voor iedereen en niet veel later zit iedereen met z’n papieren kroontje de hele avond een beetje voor gek.
Ervaring leerde ons dat mijn vriendin ook voor iedereen aan tafel een cadeautje heeft en Darren heeft deze keer wat mooie, leuke en lekkere dingen in Harrod’s gekocht (ook voor die 3 andere mensen). Ik had het feestelijk ingepakt en bij de borden gelegd; ik ken mijn vriendin en wist zeker dat ze naambordjes voor ‘n ieder had gemaakt dus de chocolade paar schoenen met stiletto’s kwamen bij onze Fleur terecht en niet bij hun 13 jarige zoon.  Het servies had ze deze keer van haar ouders geleend, mooi wit porcelein met een zilveren randje omdat ze anders teveel kleuren kreeg op tafel en nu was dit beperkt tot rood/wit/zilver.  De lichten in de kerstboom werden aangestoken. Nu moeten jullie weten dat niet veel Fransen kerstverlichting in hun boom hebben, maar zij hadden 5 pakjes met ledverlichting in diverse kleuren dit jaar. Je begrijpt er moesten nog wel wat andere lampjes aan om elkaar te kunnen zien.
We begonnen met champagne als aperitief met daarbij kleine met diverse smeerbare kazen gevulde hamrolletjes, kleine hartige croissants, er waren 3 verschillende smaken maar ik trof steeds de geitenkaas met honing en een pain surprise dat bestaat uit diverse soorten luxe beleg.

Daarna serveerden onze vrienden zowel foie gras met ontbijtkoek (is hier traditioneel) en bruin stokbrood met 3 soorten chutney’s, een carpaccio van gerookte zalm vers van de kweker gehaald en enorme bollen brood(jes) en een bijpassende zoete witte wijn.
Toen kwam er een schaal met ree in een saus, heerlijk mals en geschonken door jagers die in hun wijngaarden mogen jagen. Met een heerlijke rode wijn. Ook een jaarlijkse traditie.
Vervolgens kregen we een filet van biefstuk heel kort gebakken met zoete (oranje) aardappelpuree en paarse aardappelpuree.

Buche
Inmiddels was het kwart voor 12 geworden en heb ik gevraagd of de tv aankon in verband met het zien van de klok en wie weet nog wat feestelijke muziek. Dat gebeurde ook. Vanuit Parijs was er een uitzending met fragmenten van artiesten en het aftellen met de klok ging niet vlekkeloos. Enfin, aangezien wij net diverse soorten kaas geserveerd hadden gekregen en weer een andere rode wijn, zijn wij 2017 dus niet met champagne begonnen.
Om het diner af te ronden hadden we 2 verschillende soorten bûches, 3 verschillende soorten chocola en/of chocola met peer met champagne.
Inmiddels was er op tv het bekende, in onze ogen derde rangs, cabaret gepresenteerd door de eeuwig jong uit willen ziende Patrick Sébastien. Oops volgens wiki is hij geboren op 14 november (sorry Fleur) 1953...dus niet eens zo oud.
Wie nog wilde, kon koffie/thee met cognac krijgen en tonnetje rond verlieten wij  de oudejaarsavond tegen de klok van 2.

Het was een gezellige avond. En nee we wisten niet hoeveel gangen we kregen, want er lag 1 couvert, voor alle gangen behalve de boomstam, en ook dat is typisch Frans.

maandag 12 december 2016

Franse les

Inmiddels heb ik 2 keer Franse les gegeven aan de jonge mannen (tussen 18-25 jaar) uit Soedan. Ze zijn verdeeld in 2 groepen, 1 groep die 's morgens les heeft en een andere groep die 's middags 'in de schoolbanken zit'.
Op vrijdagochtend geef ik samen met een andere vrijwilligster les. De 1ste keer was dat erg vreemd en wennen, want wij staan natuurlijk niet dagelijks voor de klas. Ik had iedereen papier gegeven en een dikke viltstift voor het bekende naambordje. Gelukkig kon iedereen schrijven.
We zijn begonnen met de dagelijkse dingen wat ook de bedoeling was. Dus met het ontbijt en wat zij hebben gegeten en gedronken. Verder kleding en dat het vandaag vrijdag is.
Voor in de pauze had ik een pak speculaas meegebracht en wat over was, heb ik aan 1 jongen gegeven om met de rest te delen.
Als juffen hadden we onszelf voor de week erop ook huiswerk meegegeven. Ik heb een collage gemaakt wat je kunt eten/drinken voor het ontbijt en mijn mede-juf had hetzelfde gegaan voor de kleding. Dit heeft iedereen uiteraard meegekregen om hopelijk later nog eens te reviseren. De afgelopen week had Marie-Aline een zak verpakte nougats meegenomen en het zijn echte zoetekauwen
On-line is er een speciale site gemaakt waarin iedere 'docent' opschrijft wat hij wanneer heeft behandeld zodat we elkaars werk kunnen lezen.
Morgen is er weer een vergadering en ik ben benieuwd wat er verteld wordt.

vrijdag 25 november 2016

Franse les geven



En zo is het alweer november geworden. Een aantal van jullie weet dat ik begaan ben met vluchtelingen en een poosje geleden ben ik gevraagd of ik zou willen helpen met het geven van Franse les.
Inmiddels heeft het wat meer handen en voeten gekregen en had ik gisteren de 1ste ontmoeting met een aantal jongens (18-25 jaar) uit Soedan. In Cognac is een sociaal/cultureel wijkcentrum waar mensen in de omgeving tegen een klein bedrag wat kunnen drinken, spelletjes kunnen doen, tekenen, buiten kunnen zitten.
En vooruitlopend op de vergadering die daar gisteren plaatsvond, werd er gevraagd aan de vrijwilligers om wat eerder te komen indien mogelijk om op die manier alvast kennis te maken met elkaar en met de betreffende jongens.
Ik beken eerlijk dat het even een cultuurschok was voor mij, je bent na bijna 10 jaar wonende op het platteland toch enigszins vervreemd van dit soort dingen, niet dat ik er in mijn stadse leven mee te maken heb gehad.... Enfin, ik heb dus leuk getafel voetbalt en Ronaldo was er niets bij ;-).
Het niveau Frans is er niet, en per groep van 7 studenten, wordt er les gegeven door 2 vrijwilligers. Het accent komt te liggen op het dagelijks leven, dus niets ingewikkelds. Er zijn veel vrijwilligers waarvan het merendeel met pensioen is en een verscheidenheid aan beroepen zoals advocaat, psychiater, onderwijs, religieux, etc. 
Ook zullen er wat uitstapjes worden georganiseerd zoals bijvoorbeeld een wandeling door het centrum van Cognac of een fietstocht, een kookdag, etc.  In principe is er veel mogelijk en eigen inbreng is van harte welkom.

Wordt vervolgd...


Video kanaal

Wij hebben een eigen video kanaal op youtube met diverse filmpjes. Zo is er een filmpje over kokkerellen, een filmpje van Fleur tijdens het paard rijden, concert stukjes, etc.

Video kanaal Au Bellefleur Sigogne

zaterdag 1 oktober 2016

Bruiloft in ons dorp


Vandaag op 1 oktober trouwden Sandrine en Pascal op het gemeentehuis van Sigogne.
Sandrine en Pascal ken ik zolang wij hier wonen, haar dochter zit een klas hoger en zijn zoon in dezelfde klas als Fleur en hun zoon zit nog op de basisschool.
Zowel dochter als zoon zijn -onafhankelijk van elkaar- wel eens op Fleur’s verjaardagsfeest geweest. Sinds een aantal jaren runt Sandrine het postkantoor in het dorp en is altijd even vrolijk, mooi opgemaakt, prachtig lang blond haar en niet te vergeten slank. Haar Pascal is een innemende man met donker haar en heeft altijd een aardig woord over.
Een paar weken geleden kwamen ze langs om mij informatie te vragen over een bepaald restaurant en vertelden ze dat ze gingen trouwen, niet iets groots maar met naaste familie en enkele vrienden. Die datum had ik genoteerd. Na op het gemeentehuis(je) gevraagd te hebben hoe laat de huwelijksvoltrekking plaats zou vinden, besloot ik om er naar toe te gaan. Jammer genoeg was ik wel de enige uit het dorp die belangstelling toonde, terwijl er toch heel veel dorpsgenoten en ook uit de naaste omgeving gebruik maken van het postkantoor. 
En alle aankondigingen zijn vermeld aan de zijkant van de mairie dus ook hun huwelijk.
Enfin....10 minuten voor aanvang was ik ter plaatse. Even later kwam zijn zoon op een stoere brommer (hij is 15 en dan mag je hierop rijden) in regenpak aan. Inmiddels waren er wat meer genodigden gearriveerd en ook het bruidspaar kwam al snel in hun zwarte blinkende auto met aan de portieren witte strikken, tesamen met haar dochter en hun jongste. De bruid zag er prachtig uit in een kort wit ensemble en haar haar frivool opgestoken, witte roosjes als bruidsboeket en witte stiletto’s waar ik niet eens mee zou kunnen zitten, laat staan staan of erger nog lopen! Maar ze kon zo de catwalk op en zich meten met de groten der aarde.
De bruidegom was gekleed in een zwart pak met mooi gepoetste zwarte schoenen, wit overhemd met een enorme kraag die recht overeind stond....kwam daar nog iets ?  Enfin, maar even afwachten en zien wat er zou gebeuren.
Ah gelukkig de vader van de bruid, in grijs kostuum, kwam met een grijze stropdas voor Pascal en knoopte die om. De bruidegom onwennig want zo bekende hij dat hij nog nooit een stropdas zelf had geknoopt.
De bruid vroeg aan haar dochter, heb je de ringen?
Ik vroeg aan haar dochter, hoe vaak heeft je moeder dat vandaag al gevraagd....
Inmiddels was –eindelijk- Oma (?) gearriveerd 5 minuten voor de plechtigheid en iedereen stond nog steeds buiten met de kleding voor zijn zoon die op de brommer was gekomen. Hij ging zich tussen de auto’s omkleden.
Inmiddels kwam de Burgemeester van Sigogne met Frans ambtketen dat uit een sherp bestond in de Franse vlag kleuren om kennis te maken met wat genodigden. (Wij kussen inmiddels dus dat ook gedaan).
Enfin, uiteindelijk was iedereen klaar voor het grote moment. De trap op in de mairie naar de ‘trouwzaal’ en kwam de burgemeester weer naar beneden, want een of andere oelewapper was vergeten om de zetels bekleed met fluweel voor het bruidspaar te plaatsen, en ook de secretaresse die hier de hele ochtend was, had dus niet gecheckt.... De bruidegom bood nog aan om zijn eigen stoelen te dragen, maar dat ging zelfs de secretaresse te ver. Maar goed zo aardig is hij dus.
De ceremonie kon beginnen. Na allerlei wetsartikelen te hebben aangehaald en de namen, adressen, woonplaatsen en beroepen te hebben genoemd van het bruidspaar en heel belangrijk dat er niemand bezwaar had aangetekend tegen dit voorgenomen huwelijk, noemde de secretaresse de namen, adressen, woonplaatsen en beroepen (allemaal gepensioneerd) van de ouders.
En werd het huwelijk voltooid. De Burgemeester moest nog even vragen wie heeft de ringen en alles kwam goed. Na nog een paar persoonlijke woorden van hem en na de felicitaties was het afgelopen. Het geheel duurde 20 minuten.
Ze hebben gewaardeerd dat ik erbij was en ik ben blij dat ik erbij was.