Ik Vertrek

Waaaaat hoor ik jullie in gedachten roepen? Hebben we wat gemist, gaan The Porters weer on the move? Nee hoor, maar ik heb een hele tijd geleden een interview gegeven aan het magazine 'Vertrek NL'. Natuurlijk wil ik dat jullie niet onthouden. (Even dubbel clicken en dan is de tekst leesbaar).

Halve eeuw

Speciaal door Fleur gemaakt :-)

50 Ways to blow your candles ;-)

Mijn creatieve vriendin Céline heeft ons huis geschilderd

Ze kennen mij goed!

Een halve eeuw, dat klinkt lang hè vinden jullie ook niet? Terwijl ik dit schrijf ben ik nog steeds 49 maar op de 16de april niet meer. Sommige mensen hebben moeite met hun leeftijd, ik niet, nooit gehad, en denk niet dat ik het zal krijgen. Maar 50 jaar is toch wel iets om bij stil te staan. Mijn 50ste wilde ik graag vieren met de mensen die mij dierbaar zijn, in het verleden en heden. Wij wonen nu sinds maart 5 jaar in Sigogne en hebben er ons altijd heel welkom gevoeld en hebben inmiddels veel vrienden en wat is er nu leuker om dat met elkaar te vieren (jammer genoeg konden niet alle Nederlandse vrienden komen) in ons favoriete restaurant.  Gisteren, 14 april, was het dan eindelijk zo ver; we waren er sinds januari mee bezig. In samenspraak niet alleen het menu samenstellen,maar ook een goede disk-jockey moest er geregeld worden. Gelukkig hebben we in dat punt ook alle vertrouwen gesteld in www.auberge-de-conde.net die met een hele prettige/goede dj kwam! Mijn 50ste heb ik dan ook 'knallend' in en uitgeluid en het was precies hoe ik het wilde. Natuurlijk geen feest zonder mijn moeder en gelukkig kon zij er ook bij zijn. Wij hebben allemaal genoten van het eten, het gezelschap, de muziek en ook de kinderen die spelletjes hadden bedacht.  Hierbij een impressie, maar meer foto's op facebook.

Fanatiek hoor!

Album met professionele kiekjes gemaakt door Terry Keep, een van de vele mooie cadeaux die ik heb gekregen.

La danse des serviettes

Lekker swingen

Ma en Terry

Waar blijft de tijd?

13 Maart was mijn laatste blog en sindsdien hebben we natuurlijk niet stilgezeten en ook niet bij mede bloggers gekeken. Een week na terugkeer van onze vakantie -wat lijkt het alweer lang geleden- ben ik met Fleur's klas -24 kinderen- op schoolreis geweest naar Ile d'Oléron. Een overvol 5-daags programma stond ons te wachten waaronder een 20 km fietstocht door bos en duin naar het strand, alwaar we konden picknicken. Neem van mij aan dat de fietstocht erg zwaar was, zeker als je op een soort van adolescente fiets moet zitten. Dat alles pijn deed begrijpen jullie. Ook hebben we een vuurtoren bezocht, een oesterpark door de blubber en 6 kinderen gevallen waaronder Fleur, gevist met schepnet en emmer, circus, disco en hebben de kinderen geleerd om te zeilen in een klein karretje op wieltjes (wie weet het Nederlandse woord?). We hebben enorm geboft met het mooie weer en vrijdagavond kwamen we moe maar voldaan weer thuis. Enige foto's ter illustratie!
Die zaterdag was het weer gelijk behoorlijk aan de bak met gasten, een 'zieke' Fleur, tropische temperaturen, en een spierverrekking in mijn nek. Gelukkig is dat inmiddels weer over dankzij tijgerbalsem en een wollen sjaal voor dag en nacht (heerlijk als het zo warm is).
Sinds maandag zijn internetvriendin Judith en haar partner Nol hier. Het is voor het eerst dat we elkaar na al die jaren in levende lijve zien en we hebben het erg gezellig met elkaar. Morgen gaan zij weer weg en komen de nieuwe gasten alweer aan. Op Pasen zijn we uitgenodigd bij een Engelse vriendin, die hier af en toe is. Ook begin volgende week hebben we nog wat gasten en dan is het feest, heel groot feest. Maar daarover later!

Wintersport vakantie in de Auvergne

Met name omdat Fleur vorig jaar in maart is gaan skiën met haar klas in St. Lary en zo enthousiast thuis kwam, zijn wij dit jaar, na 11 jaar, met ons viertjes (mijn moeder had er ook wel oren naar) naar de Auvergne geweest. Daar bevinden zich verschillende ski-oorden, van familiepistes tot het meer professionele werk. We hadden een gemoedelijk hotel uitgezocht, bij een Nederlands echtpaar, met name omdat we daar 's avonds konden eten en het centraal lag, was de keuze niet moeilijk. We troffen het, want we hebben iedere avond heerlijk gegeten; hoe krijgen we die kilo's er weer af :-(.
Voor de hele week ski's en aanverwante artikelen gehuurd en maandagochtend stonden we op de piste. Darren en Fleur gingen direct als een speer en ik maar stuntelen. Op je 'ouwe' dag word je toch wat huiverig om te vallen en als ik iets zou breken, zou dat toch een kleine ramp zijn. Ik heb het 2x geprobeerd, uitgesmeerd over 2 dagen, maar ben toen mijn 'apparatuur' terug gaan brengen. De ochtenden stonden voor het skiën gepland en in de middag zouden we dan iets anders doen; zo blijft het ook leuk voor de niet skiërs. Een mooie grote plaats vonden wij La Bourboule, met veel gezellige winkels, echt een Spa oord. Daar konden we ook met de funiculare naar boven en beneden en hebben daar nog een wandeling door het bos in de sneeuw gemaakt. Ook hebben we de leuke plaats Besse bezocht, echt schilderachtig met smalle straatjes en hele sfeervolle winkeltjes. Daar heb ik -van moeders gekregen- nog wat beeldjes gekocht als uitbreiding op mijn Kerstdorp. Het zijn skiërs,schaatsers en een meisje op een slee. Nog 9 maanden geduld!
Natuurlijk hebben we ook nog vastgezeten in de sneeuw, maar dankzij sterke Franse mannen en dames, is dat goed gekomen. Het kwam omdat er een soort van sneeuw blizzard was, vreselijke wind en onmogelijk om veilig te skiën, dat was wel jammer want het was de laatste mogelijkheid. In het hotel was ook een jongetje van 10 dus Fleur had een speel kameraadje voor de Wii en Pokeren! Jaja, dat kon Fleur al (ik niet) en heeft het hem geleerd en ook de 2 hotelhonden, Truus en Karel zijn geen aandacht tekort gekomen.  Het hotel heeft ook nog een Dart avond georganiseerd en dat bleek erg gezellig, alhoewel we er eerst niet zoveel fedusie in hadden. Het gezelschap uit de omgeving was een leuke mix van Engelsen en Nederlanders. En je raad het nooit.  Mijn moeder was dart kampioene van die avond!

Op de terugweg naar huis hebben we als tussenstop Limoges genomen en heerlijk gegeten in een soort Engelse pub. Thuis troffen we alles prima aan; een -Franse- vriendin bleef in ons huis (en blijft nog even) voor de konijnen, haar konijn en 2 katten zijn ook tijdelijk mee gekomen. Volgende week ga ik met Fleur's klas een 5 dagen op schoolreisje naar Ile d'Oleron en zo lang blijft Céline bij ons. Direct na thuiskomst is er werk aan de winkel want dan hebben we full-house.
Hierbij een paar kiekjes, er staan er veel meer op facebook.

Julien Clerc in concert Bordeaux 10 februari 2012

Met dank aan de mensen die de filmpjes hebben ge-upload, die van mij duurde een eeuwigheid, dus hierbij van anderen, maar wel van hetzelfde concert.

Merci aux personnes que les vidéos ont été téléchargées, la mienne a duré une éternité, voici d'autres, mais de la même concert.

Julien Clerc

Stéphanie and me

Ruim 1 jaar geleden had ik al kaarten besteld voor niet 1 maar 2 concerten van Julien Clerc. Een 'normaal' mens gaat misschien 1 keer er naar toe, maar ik had al kaarten (een Engelse kennis die in de Lot et Garonne woont, had mij gevraagd als je hoort dat hij komt, wil je dan ook voor mij een kaart bestellen) voor Bordeaux. En een aantal dagen later hoorde ik van een concert in Angoulême, en dat is slechts een half uur op rij afstand, dus daar moest ik ook heen!  Het jammere was dat er na verloop van tijd gewisseld werd met de data van de concerten waardoor ik 2 avonden achter elkaar bezet was.  Omdat het 1ste concert op donderdag was, in Angoulême, moest Darren die dag al hier naar toe vliegen. Fleur is na school naar een vriendinnetje gegaan en Darren heeft haar daar opgehaald, nadat zij beiden daar hebben gegeten. Bedankt Laetitia! Omdat het nog steeds erg koud (-10 s'nachts) en sneeuwerig is, had ik een koffertje gepakt in geval ik niet die zelfde avond kon terug komen naar huis. Gelukkig is dat wel gelukt maar met een grote omweg net zoals op de heenreis.
Het concert was in 1 woord GEWELDIG. Wat een man, wat een charisma, wat een charme, wat een uithoudingsvermogen, wat een krachtige stem en wat een fantastisch symphonie orkest (40 man) en dat op z'n 64-ste! Chapeau!  Ik zat op rij 15, parterre. Je moet weten bij concerten van Julien kies ik altijd voor een parterre plaats...heel simpel ... op een gegeven moment rent iedereen naar voren om tegen het podium aan te staan en mee te zingen, klappen, fluiten, of gewoon te genieten. En natuurlijk ook bij dit concert zag ik plots dames rennen, en ook al zat ik in het midden van de rij...ik eindigde wel vooraan bij het podium :-). Tja en dan maak je het hele concert toch op een andere manier verder mee. Op m'n 49ste kreeg ik een hand van hem, als 25 jarige een handtekening en als 17 jarige klom ik op het podium om hem een zoen te geven en de rest van het concert heb ik op het podium doorgebracht. Dat kon toen nog!
Enfin, vrijdagochtend heeft Darren mijn Franse vriendin, Stéphanie, en mij naar Angoulême gebracht om de TGV naar Parijs te nemen. Rond kwart over 1 arriveerden we daar en na even puzzelen hebben we de tram(s) genomen naar het hotel, voor 1 euro 40 p.p. was wel wat voordeliger dan de taxi! Ingecheckt in het Novotel, dat op 300 meter afstand van het concertcentrum ligt, en op weg naar het centrum van het prachtige Bordeaux. Ik moet nog even vermelden dat ik aanvankelijk met een Engelse naar het concert zou gaan, maar zij was ingesneeuwd in Lot et Garonne en durfde de reis niet aan met de auto naar het station aldaar.  Dus heb ik mijn beste Franse vriendin gevraagd om mee te gaan; geen groot fan van Julien maar ze had wel veel zin (en ze werkt hard in de wijngaarden met haar man) en een verzetje welkom.
OK, lekker nog even gestruind in Bordeaux, gegeten, gedronken en opgemaakt voor het concert. We hadden weer goede plaatsen, op het kaartje stond x...dus dacht ik rij 24, maar bleek weer 15 te zijn (mijn geluksgetal vanaf nu hahahaha) en gelukkig aan de buitenkant van het midden. Dus Stéphanie instructie gegeven dat als op een bepaald moment ik mensen zie lopen naar het podium, pak je spullen en rennen! En natuurlijk kwam ook dat moment weer en hebben we genoten om Julien van zo dichtbij te zien! Stéphanie was ook zo lief om te filmen, maar hou dan wel de pc/laptop ondersteboven ;-) anders krijg je een ietwat raar beeld ;-)
En wat heb ik gekocht?  Een sleutelhanger (is er altijd bij ieder concert), pen, programmaboek, en dit keer een paraplu! Let it rain!
En wat zong Julien? Tijdens alle 2 de concerten aan het eind, riepen fans om 'Melissa' leuk nummer maar ze waren even vergeten dat het hier om een symphonie orkest ging en dan is dit nummer uit den boze. Maar wat zong hij dan wel? Een greep.... ce n'est rien, this melody, le patineur, Venise, ma préférence, Une Andalousie, let the sunshine, femme je vous aime,  niagara, le jupe en laine, hôtel des caravelles, fou, peut-être, le temps d'aimer, je suis un grand cygne blanc, je sais que c'est elle, Utile, les jours entre les jours de pluie waar hij handen schudde met zijn fans.
Natuurlijk nog wat merchandises gekocht, de buit: programmaboek, sleutelhanger, broche met de muzieksleutel en 'julien clerc', pen, en (te dure) paraplu.
Helemaal nagenietend in ons hotel nog wat gedronken en op de kamer de foto's en gemaakte video's bekeken.

De zoon van mijn vriendin, Alexandre, had vrijdagavond een chips, chocola en wii avond met zijn vader, en hij heeft in haar bed geslapen :-).   In huize Porter was het niet anders, veel snoep, chocola, pizza, wii en oude filmpjes van Fleur...maar wel in eigen bed...maar wel gehuild omdat ze mij had gemist en ik had haar voor het concert en daarna ook na het concert (kreeg een sms) gebeld.
Toen ik weer thuis kwam vanmiddag, had Fleur 'eau de toilette' voor mij gekocht en Darren 2 bossen bloemen (ook al voor Valentijnsdag begreep ik later) en zij gaan koken voor mij vanavond, dus moeders heeft weer een avondje vrij!

Sneeuw in Sigogne

Naar de bakker

Om 8 uur 's morgens in de tuin

Met een quad en een zeil kom je 'n heel end

Warme choco met slagroom

Sindszondagochtend heel vroeg ligt ook in Sigogne een behoorlijk pak sneeuw, op sommige plaatsen zelfs 20cm en dat is veel. De temperaturen liggen ook behoorlijk onder het vriespunt. Vanmorgen in de tuin nog -9 en dat voel je. De kachels branden in het hele huis, want we moeten niet aan bevroren leidingen denken met alle ellende van dien. Ook in de garage brandt al een week of 2 een radiator dag en nacht, voor de konijnen. De electriciteit en gaskosten zullen wel weer de pan uitrijzen dit seizoen.
Maandag was er toch school, alleen heeft bijna niemand zijn/haar kind er naar toe gebracht. Mijn redenatie was net zoals van anderen, ik breng m'n kind niet naar school om daar vervolgens zitten te kleuren of te lezen. Fleur had -net zoals op zondag- vriendinnen uitgenodigd om te gaan sleeën en lekker te genieten van al dat wits. Vanmorgen konden we er niet onderuit, alhoewel er slechts 9 van de 22 kinderen uit haar klas present waren. Gelukkig is het morgen woensdag, dus dat betekent hier sowieso geen school.
Voor Darren was het wat minder, want hij heeft noodgedwongen zijn vlucht niet genomen op maandagochtend. Het zou betekenen dat hij voor 6 uur 's morgens weg zou moeten rijden in het pikkedonker en de straatlantaarns zijn erg dun bezaaid op het platteland, dus onverantwoord om op ongestrooide wegen naar Bordeaux te rijden. Gisterenmiddag is hij in het daglicht vertrokken om de vlucht van die avond te nemen. Gelukkig zag hij onderweg tijdig dat er een auto in de brand was gevlogen en kon nog net afslaan om een andere route (zonder kaart, zonder TomTom) te nemen.  Dat was maar goed ook want ik zag in de krant dat het een groot ongeluk betrof en dan zou hij die vlucht absoluut niet hebben gehaald.
Hier een paar winterse kiekjes. Gelukkig schijnt de zon volop en is het wat aangenamer buiten, maar camera moet ge-reset worden want de sneeuwplaatjes waren allemaal zwart!