Komkommertijd in Blogland

Leukedingendoen! Zoals jullie gemerkt hebben, blog ook ik minder deze weken dan anders. Niet alleen vanwege gasten, maar ook de schoolvakantie van Fleur en natuurlijk vertoef ik meer buiten dan binnen. Natuurlijk ben ik nog wel achter de pc te vinden, maar bloggen heeft dan niet de hoogste prioriteit. Middels de foto's een kort impressie wat we allemaal gedaan hebben! Ja ja veel eten, drinken, zwemmen..kortom vakantie!

Andy Arnts

Via de site Nederlanders.fr kwam ik deze kunstenaar tegen. Wat een prachtige promotieclip. Blijf zeker even kijken en ik zet het boek op mijn verlanglijstje. Doet de manier van presenteren jullie ook aan iemand denken? Mij wel...ben benieuwd of we aan dezelfde denken!

Binnenkort weer even een blogje van mijn hand!

Champagne-Mouton 1900-1930

Jaarlijks terugkerend evenement is een weekend a la 'the old days' in een plaatsje op dik een uur rij-afstand van ons. Bij onze lokale Coop had ik een beeldige affiche gezien dat zeer uitnodigend was. Vaak vallen dit soort evenementen tegen voor onze begrippen, maar gelukkig deze keer niet. Beleef het dorpsleven mee zo'n 100 jaar geleden.

BBQ met de Franse slag

Zaterdag brachten we eerst Marrylies naar het station want de koek was op voor dit moment. We hebben het erg gezellig gehad. Kijk nog maar eens even op haar weblog http://marryliesonthemove.blogspot.com en ook even op de site van haar bedrijf http://www.lebalai.nl

's Middags had Fleur een verjaardagsfeestje en na afloop waren de ouders uitgenodigd voor de bbq. Ik kende alle mensen, sommigen beter dan anderen, maar je leert elkaar op zo'n avond in ieder geval wèl kennen. De foto's illustreren hoe zo'n avond verloopt, waarbij gezegd kan worden dat we wel een heel lange apéro hadden omdat we vlak voor middernacht eigenlijk pas met het echte eten begonnen. Om 3 uur lagen we dan ook in bed.

Overwinning op Brazilië

Vrijdagmiddag ging ik Fleur uit school halen, met nonchalent dit shirt
over m'n schouders geslagen. Toen ik na slechts 10 minuten weer terug kwam, hoorde ik van Marrylies al dat Brazilië had gescoord.
Zonder dat we veel verstand van voetbal hadden/hebben, bleven we toch kijken en ik vond de wedstrijd steeds agressiever worden. Het getuigt niet van 'fair play' als er op dit niveau tijdens de kwart finale een speler met een rode kaart van het veld verdwijnt.
Met krommende tenen en hartkloppingen en zelfs m'n bril opgezet hebben we genoten van deze bloedstollende wedstrijd. Direct na de grote overwinning hebben we de vlag uitgehangen en René weet dat we dat enkel doen voor wel hele speciale gelegenheden.
Op naar dinsdag!

Bijpraten

Dat ik erg achterloop in beloftes, sociale contacten, moge duidelijk zijn, maar het is gewoonweg te warm om binnen te zitten. Afgelopen nacht bijvoorbeeld heb ik in mijn beleving slechts 5 minuten geslapen en dat weet ik enkel omdat ik gedroomd had...en aangezien dromen slechts een flits zijn, heb ik de marge nog royaal genomen. We hebben het erg getroffen met Marrylies, want het is een gezellige, lieve, goedlachse en charmante dame, die ook nog haar handen uit de mouwen steekt. Met haar frivole jurkjes in een mooi figuur steelt ze vaak de show en menig Frans hart. Morgen vertrekt ze weer en ik zal haar missen. Ons beider idool, Julien Clerc bracht ons samen nota bene. ----->
We hebben een heerlijke middag gehad bij Karen en Russell in het zwembad, bij Trevor en Sarah een paar uurtjes...ook al in het zwembad. Gekookt voor en gezeten met gasten van Au Bellefleur. Een van onze gasten, Engelsman, had zelfs van de week zijn Nederlandse voetbal shirt aangetrokken!
Vanmiddag hebben we genoten van de Nederlandse overwinning op Brazilië; wat ging het er ruig aan toe soms...., in Sigogne hing de Nederlandse vlag uit en hing het oranje voetbal (origineel) shirt aan het hek, zodat iedereen het kon zien.
Ik weer dat Marrylies momenteel ook druk aan het tikken is om haar blog bij te werken, dus geef ik graag haar de eer en verwijs ik nog even naar haar blog.... http://marryliesonthemove.blogspot.com
Morgen hebben we een bbq met 25 andere mensen en zondag gaan we -als het weer het toelaat in dit geval als de mussen niet van het dak vallen- iets speciaals doen, waarover later een blog volgt.

Vlieg er eens uit in St George de Didonne

Dinsdagavond werden we getrakteerd door Trevor en Sarah op een diner, als dank voor het vele werk dat ik voor hen heb gedaan. Trevor en Sarah waren ooit onze gasten in Au Bellefleur en sinds kort wonen ze vlak bij, maar hebben nogal wat tegenslag (gehad). En waar kun je lekkerder eten dan in Condé?

Wat een zalige dag hadden wij woensdag aan het strand van St George de Didonne. De temperatuur was ongeveer 26 graden en er stond een zalige wind waardoor het prima uit te houden was. Het duurde even voordat we echt op weg waren, want we konden de klapstoelen niet (meer) vinden en de tijd dat ik met m'n billen in het zand zat, is voorbij. Op weg naar het strand, gestopt in Cognac waar we wel 5 winkels hebben afgelopen om stoeltjes te kopen. Of ze waren er niet, of ze waren erg duur. (Gat in de markt!!!). Uiteindelijk gaven we het maar op en hebben we toch nog stoeltjes kunnen kopen bij een souvenierswinkel aan de boulevard voor een redelijke prijs (nou ja bij Blokker betaal je 15 euro minder per stoel volgens mij!). Jammergenoeg kun je hier geen stoelen/ligbedden huren. Gewapend met stoelen en een nieuwe vlieger, vlieger nummer 5 maar nu een duurdere uitgave, voor Fleur zaten we aan de vloedlijn. Fleur was niet meer te houden en wilde al snel de zee in. Om beurten zijn Marrylies en ik met haar meegegaan. Gevliegerd hebben we ook en toen ging ook deze vlieger stuk. Op de weg terug naar de auto hebben we er wat van gezegd bij die winkel en kregen we direct een nieuwe. Wat een heerlijke dag was dit.

Ook Marrylies (van haar heb ik de foto's geleend!) heeft wat geschreven op haar blog. Zie http://marryliesonthemove.blogspot.com

Nieuwe vriendin, nieuwe blogger

Een aantal van jullie weten dat er een internet vriendin bij mij een poosje logeert. Altijd weer spannend om elkaar in levende lijve te zien, maar zoals ook met René van Gellekom, is dit ook weer dagelijks een feestje!

Na een aantal andere vrienden enthousiast voor het bloggen te hebben gemaakt, is nu de beurt aan Marrylies. Kijk maar eens even op haar 1ste blog http://marryliesonthemove.blogspot.com/ dan ga ik de zon nog even in, alwaar de hoofdrolspeelster in dit blog zich ook horizontaal bevindt.

Red, White, Blue, Orange....football of course :-)

Just wondering if there are some 'die hards' who watch all football matches, who decorate their houses inside and outside to support their favorite country.
Are you watching the matches in the pub or at home, with friends or family, with beer, wine, crisps, bitterballen, snacks.....
Or even maybe take a day off work when your team is playing?

I'm interested to know your story and if you have pictures to share please e-mail them to: dutchfranca@hotmail.com and I will publish them here on my blog.

What's in a name

Vandaag las ik een uitermate vermakelijk stukje van Gerrit Bloothooft (heeft daar vast niet voor gekozen ;-) ) over het geven van voornamen; hij doet al 15 jaar onderzoek naar voornamen in Nederland en geldt als een autoriteit op dit gebied.

Hieronder enkele citaten en ik ben erg benieuwd hoe jij daarover denkt. Zit er een kern van waarheid in of is het geklets in de ruimte?

De naam Jan: was zeer populair, kelderde naar laagste regionen en is nu weer in opkomst.

Het is een visitekaartje voor het leven en bepaalt voor een deel je identiteit. Daarom kunnen mensen ook heel knorrig reageren als je hun naam verkeerd spelt of uitspreekt.

Diederik woont in dure straat in Wassenaar.
Bloothooft bekeek met collega's alle 500.000 voornamen die de laatste 25 jaar aan kinderen zijn gegeven, om zo het naamgeven voor het eerst in Nederland in kaart te brengen. Hij koppelde de namen aan gegevens als postcode, opleidingsniveau, inkomen en lifestyle van de ouders. En ja hoor, iemand die zijn kind Diederik noemt woont bijna altijd in een dure straat in pak em beet Wassenaar. Opleiding en inkomen blijken doorslaggevend voor het geven van een naam.

'We zijn door het onderzoek tot een indeling in groepen gekomen. Elke combinatie van opleidingsniveau en lifestyle heeft zijn eigen namenvoorkeuren. Er is een groep elitenamen, die met name in de Randstad, het duingebied, de Utrechtse Heuvelrug en het Gooi voorkomen. Ouders met een goede opleiding en hoog inkomen geven hun kinderen namen als Fleur en Iris, of Maurits, Friso en Lancelot.

Kimberley en Kevin

'Lager opgeleiden hebben een sterke voorkeur voor Amerikaanse, Engelse en Spaanse namen. Denk aan Wesley, Ricardo, Kevin, Samantha of Kimberley. Waarbij de spelling van die namen flink kan afwijken van de gangbare. Waarom dat zo is weten we niet. Misschien om extra identiteit aan je kind te geven?'

'Dan heb je nog de hogere en midden-inkomens die hun kinderen traditionele namen geven als Dirk of Franciskus en de middeninkomens die trendy namen geven als Zoë, Lola, en Milan. Ook Scandinavische namen als Finn en Sven zijn populair in deze klasse, en namen uit het Oude Testament als David.'

Lynn, Sem, en Tom
Over welke namen expats hun kinderen geven, durft Bloothooft ook wel een uitspraak te doen: 'Ervan uitgaande dat expats over het algemeen hoger opgeleide mensen zijn die een beetje internationaal voor de dag willen komen, denk ik dat ze hun kinderen namen geven als Lynn, of Sem, of Tom. De trend is trouwens nog steeds dat korte, krachtige namen heel populair zijn. Eén lettergreep voor de jongens over het algemeen, en twee voor de meisjes. Denk aan Maartje of Floortje. Hele hockeyclubs zitten er vol mee.

Wendy van Dijk
Gerrit Bloothooft heeft zelf twee kinderen. Zijn oudste heet Anne. 'Dat was voordat Herman van Veen die naam beroemd maakte. Overigens is het een misverstand om te denken dat ouders hun kinderen vernoemen naar bekende publieke figuren, of naar bekende liedjes. Het heeft wel een klein beetje effect. Neem de naam Sem. Binnen 10 jaar is die naam enorm populair geworden. Toen Wendy van Dijk in 2003 een Sem kreeg, waren er twee jaar lang een paar honderd extra Semmen.

Verkeerd uitgesproken
'In die top 20 is de naam Jayden een flinke stijger voor jongens. Waar dat vandaan komt? We hebben geen idee. Waarschijnlijk heeft het ermee te maken dat je met een Britse naam altijd goed zit. Het blijft lastig, want een naam is vaak ook een afspiegeling van je eigen taal en cultuur.

Pineau en meer uit de Charente

Plots regent het telefoontjes en bezoeken om nog in juni bij ons te kunnen overnachten. Sommigen blij dat het is gelukt, anderen teleurgesteld. Tja als je telang wacht met reserveren, is ook Au Bellefleur vol.
Zo kreeg ik gisteren een telefoontje van een Franse mevrouw dat als volgt ging:

Dame: U accepteert geen honden
F: Nee dat klopt
Dame: Maar mijn hond komt niet op de kamer
F: We kunnen geen huisdieren accepteren o.a. vanwege hygienisch oogpunt, allergisch, bang
Dame: Ik ben de zus van de vrouw van meneer X
F: Het spijt me we accepteren geen huisdieren
Dame: Weet u wel wie mevrouw X is
F: Ja dat weet ik, maar nogmaals we accepteren geen honden, ik heb niets aan allerlei haren in huis, kost mij veel te veel werk ook voor geen plezier.

Pffffff.....en nu willen jullie natuurlijk weten wie meneer X is.....nou de burgemeester van ons dorp. Met aanvragen van vergunningen, zullen we maar even wachten ;-).

Eerder deze week had ik een rondleiding (speciaal voor de mensen uit de hotellerie) van boomstam tot vat. Eerst zagen we hoe de boomstronken opgemeten en gesplijt werden, klaar om naar de vatenfabriek te gaan. In de Tonnelerie werd hard gewerkt aan het maken van een vat dat heel indrukwekkend was en daarna op naar de Pineau-Cognac-Wijnboer waar het 'vat aangeslagen' werd. Voor de virtuele tour click hier. http://www.moinefreres.fr/visivirtual.htm

Met m'n auto moest ik ook nog naar de garage waar bleek dat het ABS vervangen moest worden; geschatte kosten zeker zo'n 1200€. Au dat doet pijn.

Pony rijden stond vrijdagmiddag weer op het programma, dus weer 20 opgewonden kinderen.

Gisteren was Fleur naar een verjaardag van een vriendinnetje en na afloop zouden we nog wat langer blijven om een apéro te drinken (we konden niet zo lang blijven want we gingen daarna heerlijk dineren in Auberge de Condé http://www.auberge-de-conde.net ). Maar een Pineau uit deze fles verdiende natuurlijk wel een foto. Er gaat 6 liter in overigens.

Olympiade in Sigogne, Charente

Vandaag was het dé dag van de 'Olympiade'. Al weken trainden alle kinderen van de school in sigogne om 't hardst wie oh wie zou winnen. Natuurlijk zijn alle kinderen 'winnaars' want iedereen heeft z'n stinkende best gedaan. Met mij waren er diverse ouders die meehielpen om dit evenement tot een succes te maken, wat weer is gelukt. De kinderen waren in groepjes verdeeld en heel eerlijk...om een voorbeeld te geven...de meisjes van klas 2 vormden met de jongens van klas 1 een groep die het tegen elkaar moest opnemen. Zo had iedereen in de groep dezelfde kansen om te winnen. Er was ver springen, horde lopen, hard lopen...lange afstand...en behendigheidsspellen. Het was niet te warm en niet te koud en een kleine regenbui hebben we ook nog getrotseerd, alle ingrediënten waren aanwezig voor een succesvolle dag. Toen we lunch pauze hadden, was er een vader van een van de kinderen die 2 flessen Pineau had meegebracht...kijk daar houden we wel van...; dit zou nooit op een Nederlandse of Engelse of.... school voorkomen...dit kan wel in Frankrijk! Aan het einde van de Olympiade werden er nog 4 teams gevormd die estafette liepen en vanwege een ex-equo moesten er nog 2 groepen strijden om de 1ste prijs...In die groep zat Fleur ook en zij won met haar grote team de wisselbeker.
Maar ons meisje won meer....Vorig jaar won ze een bronzen medaille en vandaag ging ze voor en won ze GOUD.
Wat een feest voor haar en samen met 2 van haar vriendinnen stond ze op het podium. Ik ben stuk en voor Fleur kon de dag niet meer stuk. Hierbij wat foto's van het Olympiade Geluk!