Vlieg er eens uit in St George de Didonne

Dinsdagavond werden we getrakteerd door Trevor en Sarah op een diner, als dank voor het vele werk dat ik voor hen heb gedaan. Trevor en Sarah waren ooit onze gasten in Au Bellefleur en sinds kort wonen ze vlak bij, maar hebben nogal wat tegenslag (gehad). En waar kun je lekkerder eten dan in Condé?

Wat een zalige dag hadden wij woensdag aan het strand van St George de Didonne. De temperatuur was ongeveer 26 graden en er stond een zalige wind waardoor het prima uit te houden was. Het duurde even voordat we echt op weg waren, want we konden de klapstoelen niet (meer) vinden en de tijd dat ik met m'n billen in het zand zat, is voorbij. Op weg naar het strand, gestopt in Cognac waar we wel 5 winkels hebben afgelopen om stoeltjes te kopen. Of ze waren er niet, of ze waren erg duur. (Gat in de markt!!!). Uiteindelijk gaven we het maar op en hebben we toch nog stoeltjes kunnen kopen bij een souvenierswinkel aan de boulevard voor een redelijke prijs (nou ja bij Blokker betaal je 15 euro minder per stoel volgens mij!). Jammergenoeg kun je hier geen stoelen/ligbedden huren. Gewapend met stoelen en een nieuwe vlieger, vlieger nummer 5 maar nu een duurdere uitgave, voor Fleur zaten we aan de vloedlijn. Fleur was niet meer te houden en wilde al snel de zee in. Om beurten zijn Marrylies en ik met haar meegegaan. Gevliegerd hebben we ook en toen ging ook deze vlieger stuk. Op de weg terug naar de auto hebben we er wat van gezegd bij die winkel en kregen we direct een nieuwe. Wat een heerlijke dag was dit.

Ook Marrylies (van haar heb ik de foto's geleend!) heeft wat geschreven op haar blog. Zie http://marryliesonthemove.blogspot.com

Nieuwe vriendin, nieuwe blogger

Een aantal van jullie weten dat er een internet vriendin bij mij een poosje logeert. Altijd weer spannend om elkaar in levende lijve te zien, maar zoals ook met René van Gellekom, is dit ook weer dagelijks een feestje!

Na een aantal andere vrienden enthousiast voor het bloggen te hebben gemaakt, is nu de beurt aan Marrylies. Kijk maar eens even op haar 1ste blog http://marryliesonthemove.blogspot.com/ dan ga ik de zon nog even in, alwaar de hoofdrolspeelster in dit blog zich ook horizontaal bevindt.

Red, White, Blue, Orange....football of course :-)

Just wondering if there are some 'die hards' who watch all football matches, who decorate their houses inside and outside to support their favorite country.
Are you watching the matches in the pub or at home, with friends or family, with beer, wine, crisps, bitterballen, snacks.....
Or even maybe take a day off work when your team is playing?

I'm interested to know your story and if you have pictures to share please e-mail them to: dutchfranca@hotmail.com and I will publish them here on my blog.

What's in a name

Vandaag las ik een uitermate vermakelijk stukje van Gerrit Bloothooft (heeft daar vast niet voor gekozen ;-) ) over het geven van voornamen; hij doet al 15 jaar onderzoek naar voornamen in Nederland en geldt als een autoriteit op dit gebied.

Hieronder enkele citaten en ik ben erg benieuwd hoe jij daarover denkt. Zit er een kern van waarheid in of is het geklets in de ruimte?

De naam Jan: was zeer populair, kelderde naar laagste regionen en is nu weer in opkomst.

Het is een visitekaartje voor het leven en bepaalt voor een deel je identiteit. Daarom kunnen mensen ook heel knorrig reageren als je hun naam verkeerd spelt of uitspreekt.

Diederik woont in dure straat in Wassenaar.
Bloothooft bekeek met collega's alle 500.000 voornamen die de laatste 25 jaar aan kinderen zijn gegeven, om zo het naamgeven voor het eerst in Nederland in kaart te brengen. Hij koppelde de namen aan gegevens als postcode, opleidingsniveau, inkomen en lifestyle van de ouders. En ja hoor, iemand die zijn kind Diederik noemt woont bijna altijd in een dure straat in pak em beet Wassenaar. Opleiding en inkomen blijken doorslaggevend voor het geven van een naam.

'We zijn door het onderzoek tot een indeling in groepen gekomen. Elke combinatie van opleidingsniveau en lifestyle heeft zijn eigen namenvoorkeuren. Er is een groep elitenamen, die met name in de Randstad, het duingebied, de Utrechtse Heuvelrug en het Gooi voorkomen. Ouders met een goede opleiding en hoog inkomen geven hun kinderen namen als Fleur en Iris, of Maurits, Friso en Lancelot.

Kimberley en Kevin

'Lager opgeleiden hebben een sterke voorkeur voor Amerikaanse, Engelse en Spaanse namen. Denk aan Wesley, Ricardo, Kevin, Samantha of Kimberley. Waarbij de spelling van die namen flink kan afwijken van de gangbare. Waarom dat zo is weten we niet. Misschien om extra identiteit aan je kind te geven?'

'Dan heb je nog de hogere en midden-inkomens die hun kinderen traditionele namen geven als Dirk of Franciskus en de middeninkomens die trendy namen geven als Zoë, Lola, en Milan. Ook Scandinavische namen als Finn en Sven zijn populair in deze klasse, en namen uit het Oude Testament als David.'

Lynn, Sem, en Tom
Over welke namen expats hun kinderen geven, durft Bloothooft ook wel een uitspraak te doen: 'Ervan uitgaande dat expats over het algemeen hoger opgeleide mensen zijn die een beetje internationaal voor de dag willen komen, denk ik dat ze hun kinderen namen geven als Lynn, of Sem, of Tom. De trend is trouwens nog steeds dat korte, krachtige namen heel populair zijn. Eén lettergreep voor de jongens over het algemeen, en twee voor de meisjes. Denk aan Maartje of Floortje. Hele hockeyclubs zitten er vol mee.

Wendy van Dijk
Gerrit Bloothooft heeft zelf twee kinderen. Zijn oudste heet Anne. 'Dat was voordat Herman van Veen die naam beroemd maakte. Overigens is het een misverstand om te denken dat ouders hun kinderen vernoemen naar bekende publieke figuren, of naar bekende liedjes. Het heeft wel een klein beetje effect. Neem de naam Sem. Binnen 10 jaar is die naam enorm populair geworden. Toen Wendy van Dijk in 2003 een Sem kreeg, waren er twee jaar lang een paar honderd extra Semmen.

Verkeerd uitgesproken
'In die top 20 is de naam Jayden een flinke stijger voor jongens. Waar dat vandaan komt? We hebben geen idee. Waarschijnlijk heeft het ermee te maken dat je met een Britse naam altijd goed zit. Het blijft lastig, want een naam is vaak ook een afspiegeling van je eigen taal en cultuur.

Pineau en meer uit de Charente

Plots regent het telefoontjes en bezoeken om nog in juni bij ons te kunnen overnachten. Sommigen blij dat het is gelukt, anderen teleurgesteld. Tja als je telang wacht met reserveren, is ook Au Bellefleur vol.
Zo kreeg ik gisteren een telefoontje van een Franse mevrouw dat als volgt ging:

Dame: U accepteert geen honden
F: Nee dat klopt
Dame: Maar mijn hond komt niet op de kamer
F: We kunnen geen huisdieren accepteren o.a. vanwege hygienisch oogpunt, allergisch, bang
Dame: Ik ben de zus van de vrouw van meneer X
F: Het spijt me we accepteren geen huisdieren
Dame: Weet u wel wie mevrouw X is
F: Ja dat weet ik, maar nogmaals we accepteren geen honden, ik heb niets aan allerlei haren in huis, kost mij veel te veel werk ook voor geen plezier.

Pffffff.....en nu willen jullie natuurlijk weten wie meneer X is.....nou de burgemeester van ons dorp. Met aanvragen van vergunningen, zullen we maar even wachten ;-).

Eerder deze week had ik een rondleiding (speciaal voor de mensen uit de hotellerie) van boomstam tot vat. Eerst zagen we hoe de boomstronken opgemeten en gesplijt werden, klaar om naar de vatenfabriek te gaan. In de Tonnelerie werd hard gewerkt aan het maken van een vat dat heel indrukwekkend was en daarna op naar de Pineau-Cognac-Wijnboer waar het 'vat aangeslagen' werd. Voor de virtuele tour click hier. http://www.moinefreres.fr/visivirtual.htm

Met m'n auto moest ik ook nog naar de garage waar bleek dat het ABS vervangen moest worden; geschatte kosten zeker zo'n 1200€. Au dat doet pijn.

Pony rijden stond vrijdagmiddag weer op het programma, dus weer 20 opgewonden kinderen.

Gisteren was Fleur naar een verjaardag van een vriendinnetje en na afloop zouden we nog wat langer blijven om een apéro te drinken (we konden niet zo lang blijven want we gingen daarna heerlijk dineren in Auberge de Condé http://www.auberge-de-conde.net ). Maar een Pineau uit deze fles verdiende natuurlijk wel een foto. Er gaat 6 liter in overigens.

Olympiade in Sigogne, Charente

Vandaag was het dé dag van de 'Olympiade'. Al weken trainden alle kinderen van de school in sigogne om 't hardst wie oh wie zou winnen. Natuurlijk zijn alle kinderen 'winnaars' want iedereen heeft z'n stinkende best gedaan. Met mij waren er diverse ouders die meehielpen om dit evenement tot een succes te maken, wat weer is gelukt. De kinderen waren in groepjes verdeeld en heel eerlijk...om een voorbeeld te geven...de meisjes van klas 2 vormden met de jongens van klas 1 een groep die het tegen elkaar moest opnemen. Zo had iedereen in de groep dezelfde kansen om te winnen. Er was ver springen, horde lopen, hard lopen...lange afstand...en behendigheidsspellen. Het was niet te warm en niet te koud en een kleine regenbui hebben we ook nog getrotseerd, alle ingrediënten waren aanwezig voor een succesvolle dag. Toen we lunch pauze hadden, was er een vader van een van de kinderen die 2 flessen Pineau had meegebracht...kijk daar houden we wel van...; dit zou nooit op een Nederlandse of Engelse of.... school voorkomen...dit kan wel in Frankrijk! Aan het einde van de Olympiade werden er nog 4 teams gevormd die estafette liepen en vanwege een ex-equo moesten er nog 2 groepen strijden om de 1ste prijs...In die groep zat Fleur ook en zij won met haar grote team de wisselbeker.
Maar ons meisje won meer....Vorig jaar won ze een bronzen medaille en vandaag ging ze voor en won ze GOUD.
Wat een feest voor haar en samen met 2 van haar vriendinnen stond ze op het podium. Ik ben stuk en voor Fleur kon de dag niet meer stuk. Hierbij wat foto's van het Olympiade Geluk!

BBQ time from the Charente to.....

Due to the international players of this blog -again- in English. Last weekend the sun was not only more than present in the Charente but also in other European countries. When I read that a lot of people 'put their barbies' out, I got inspired for a blogupdate. With the help of twitter and facebook friends, I have been able to make a nice selection of how and who is behind the BBQ.
The man with the hat is not from Nashville ;-), although he speaks English.

This is a typical BBQ Italian Style and it's from my brother Enrico and his wife Marlies who live in Sardegna. At the right picture you'll see Enrico cooking dinner incl. BBQ for a Dutch couple who got married on Sardegna this weekend.
You can follow Enrico and Marlies on http://casa-arancia.blogspot.com/

From Italy to The Netherlands where Laura Noot has her BBQ with her children.








From my home country to the UK, where Frank Millar had a BBQ British style. (You look nice there Frank :-o). Frank is known in the blogging world to and you can read his news on http://www.millartime.co.uk/ Btw Frank, the 'house' on your blog, is your holiday home I understand.

Back to The Netherlands or further away to the US (officially he lives there now) where I have the permission to publish his pictures on my blog...Yes it's from a well-known Dutch actor Ferri Somogyi (who used to play in Goede Tijden Slechte Tijden) http://www.ferrisomogyi.nl/

In the UK we'll find Françoise Murat, an interior and garden designer, born in Switzerland, and now living her life in the UK. All about Françoise you will find here http://www.francoisemurat.com/

And of course my friend Diana Newnham and her interpretation of having a BBQ...what a great life a cat can have! Read all about Diana's adventures in http://dordognedoings.blogspot.com/

Thank you all so much for your kind e-mails and let me using your pictures. I wish you all lot's of BBQ days wherever you are.

Strawberry fields forever with Twitter Friends in Dordogne (3)

The Twitter Friends: Diana, Jim, Franca, Enid, Kirsten, Darren and Alex

Strawberry fields forever with Twitter Friends in Dordogne (2)

After the festival we went back to Alex and Alison's for lunch and everybody brought the most wonderful dishes which we all enjoyed a lot. We were lucky with the weather too so we all could eat outside. It was fantastic meeting all our friends and they all looked and acted the same as on-line. So there were no surprices there.
Jim and Lucy who own their cooking school in the Dordogne and more http://www.cookinfrance.com/ Jim even has been on MasterChef!
Kirsten and Harvey who work respectively as an English teacher, journalist and IT guru. Enid and Kevin who own lovely gites to enjoy your holidays in the Lot and Garonne http://www.peyrenegre.net/ Diana and her husband Don; she's writing a book at the moment; let me know when it's out!Of course our hosts Alex and Alison http://www.giteswithapool.com and some of their friends, like the Italian influenced Grant who has renovating his own gites http://www.igiteindordogne.com/ in the Dordogne (won't say more!).

Also Rebecca (Kirsten & Harvey's daughter) and Fleur got along very well. When they both wanted to go for a swim in the heated pool, Fleur took her wet swim suit off and gave it to Rebecca. Mind you Fleur has foreign blood in her vains ;-). Well the pictures tell it all ;-)

Strawberry fields forever with Twitter Friends in Dordogne 1

For once a blog in English in stead of Dutch. I hope that my Dutch readers will forgive me...promise won't happen (soon) again :-)! But when you read my blog, I know you would understand the reason why.This weekend we went to Alex and Alison's house http://www.gitewithapool.com in Le Monjat in the Dordogne. We have met Alex in real life before, but up to now not his wife Alison. One of the reasons was that yearly there's a huge Strawberry Festival which is worth a visit. The other reason was to get to know some of our mutual twitter friends and Alex' house is not only big enough but in the central for all or our 'virtual' friends.

On Saturday we had a lovely drive to 'Le Monjat' and Fleur and I played our first 'poole game'. Needless to say that Fleur's team, with Alex, won! In the evening we took them out for a very nice meal in one of the restaurants in the area where we enjoyed local specialties like foie gras and canard.

The next morning after breakfast, we went to Vergt where the strawberry festival took place and where we were going to meet some of our twitter friends. Double fun!
The pictures will give you an impression of the festival. And of course there was a brocante as well. I found an in wood curved picture of my all time favorite Julien Clerc, but €65 was too expensive...the seller tried to interest me for the Beatles...no luck. The only thing we bought was a 'Chef's tool' handy for making all kinds of shapes for dishes to impress our guests. Near the strawberry tart we would meet some of our twitter friends...

Mont Ventoux en 'kom op tegen kanker' (deel 1)

Vorige week ontving ik een e-mailtje van mijn lieve nicht uit Breda, ze geeft vaak een reactie op mijn blog als MJ, of ik een blog zou willen schrijven over de beklimming per fiets van de Mont Ventoux ten gunste van het kankerfonds, waar haar zoon -mijn achterneef Jan-Willem- zich voor inzet. In deel 2 volgen wat wetenswaardigheden; overschat deze berg niet!

Om Jan-Willem Groeneveld wat beter te leren kennen, heb ik hem een aantal essentiële vragen voorgelegd. Schroom vooral ook niet om hem nog meer vragen te stellen via een reactie op dit blog.

Vrijdag 10 september 2010 ‘Ven2 4 Cancer’

Interview met mijn achterneef Jan-Willem Groeneveld (21)

1. Wie is Jan-Willem in 5 woorden?

Een ambitieuze student en roeier.

2. Wat doe je in het dagelijks leven?

In het dagelijks leven studeer ik Economie aan de Erasmus universiteit in Rotterdam. Met een beetje geluk studeer ik volgend jaar af. Dan ben ik 22, nog redelijk jong, misschien dat ik na mijn studie nog iets anders ga oppakken, die plannen moet ik nog uitwerken.

Daarnaast ben ik veel tijd kwijt met mijn sport, roeien. Ik roei op een hoog niveau in Nederland.

3. Wat is je beweegreden om de Mont Ventoux te beklimmen op je racefiets en niet 1x maar 4x?

Uit de verhalen die ik heb gehoord heb ik begrepen dat iedereen de Mont Ventoux op kan fietsen. Hoewel niemand het als makkelijk zal ervaren zou in principe iedereen die echt wilt, en zich er goed op voorbereid, boven moeten kunnen komen.

Om me een beetje te onderscheiden wil ik de uitdaging zo groot mogelijk maken. Gezien er op het affiche van ‘Ven2 4 Cancer’ stond ‘4 keer de Mont Ventoux beklimmen’ ga ik 4 keer de Mont Ventoux beklimmen.

4. Je moet wel heel sportief zijn aangelegd om dit te doen. Welke sporten beoefen je ?

Al zeg ik het zelf, ik ben redelijk sportief aangelegd. Ik kan erg genieten van sporten en bewegen. De sporten die ik beoefen zijn roeien en wielrennen. Roeien doe ik in competitie verband, wielrennen is eigenlijk meer ondersteunend voor het roeien.

Al met al train ik – voor het roeien – ongeveer 10 keer in de week. Dit varieert van krachttrainen tot roeien tot wielrennen.

5. Hoe train je voor zoiets groots, want Nederland is nou niet dicht bezaaid met heuvels, laat
staan met bergen ?

Op dit moment train ik voornamelijk voor het roeien. Daardoor heb ik in principe een goed uitgangspunt qua conditie. Ik moet inderdaad nog wel leren met bergen om te gaan. In de zomer ben ik van plan in België, in de Ardennen, of in Limburg wat heuvels te oefenen.

Waarschijnlijk klinkt het heel onverstandig maar ik vind het ook wel spannend om iets te ondernemen waarvan ik alleen een beeld heb, maar nog niet precies wat ik tegen ga komen.

6. Ga je met vrienden samen dit avontuur aan?
In principe ga ik dit avontuur in mijn eentje aan. Mijn vader, Cees, gaat mij begeleiden. Hij gaat met me mee naar Frankrijk en zal me onderweg helpen met eten en mijn materiaal.

7. Is er een speciaal dieet dat je moet volgen of wil volgen om in optima forma voor de dag te
komen op 10 september?

Omdat ik roei ben sowieso erg bezig met mijn dieet. Ik roei in een bepaalde gewichtklasse en daarom ben ik constant bezig eten, en vooral ‘goed’ eten. Voor aanloop naar de beklimmingen van de Mont Ventoux heb ik wel plannen met mijn voeding. Het is bijvoorbeeld handig om zo weinig mogelijk te wegen tijdens de beklimmingen. Door geen vezels te eten verlies ik de laatste dagen 2 kilogram, een significant verschil en een roeiers-trucje, maar daardoor hoef ik geen energie in te leveren!

Natuurlijk wil je een redelijk grote voorraad aan energie hebben. Daarvoor zal ik de dagen voor de beklimmingen veel pasta eten, gelukkig vind ik dat lekker!

Ik reken erop dat 1 beklimming 2200 kcal gaat kosten. Dit probeer ik aan te vullen in de beklimmingen. Hiervoor zal ik eigenlijk zo veel mogelijk eten tijdens de beklimmingen.

Voedingspreparaten die ik veel tot me zal nemen zullen vooral mineralen bevatten, omdat ik die veel zal uitzweten en ook vitamines. Beide worden vaak over het hoofd gezien maar zijn essentieel voor een fit lichaam.

8. Hoeveel deelnemers/sters doen er mee en zijn dit enkel Nederlanders en Belgen?

(‘Kom op tegen kanker’ is een Belgisch fonds dat zich inzet voor kankerbestrijding en het
organiseren van activiteiten voor kankerpatiënten).

Er zijn in totaal 350 plaatsen voor mensen die de Mont Ventoux willen beklimmen op 10-09-2010. Op dit moment zijn er al 175 mensen ingeschreven. In principe zijn vooral Nederlanders en Belgen ingeschreven. Echter, ook vanuit Frankrijk en Luxemburg is er aandacht voor Ven2 4 Cancer.

9. Gaat ieder op eigen gelegenheid naar Frankrijk of wordt dat door de organisatie geregeld en
hoe zit het met de overnachtingen?

De organisatie is bezig met het regelen van een fietsentransport en een plaats voor gezamenlijke overnachting. Op dit moment is nog niet alles geregeld, daarom ga ik (en Cees) ervan uit dat we gewoon op eigen gelegenheid gaan. Op die manier kan ik er ook voor kiezen om bijvoorbeeld 3 dagen van te voren alvast een klein beetje te proeven van de berg.

Het liefste slaap ik de nachten in aanloop naar de beklimming ook in een Bed and Breakfast of een appartement in plaats van in een tent. Op die manier pak je net wat meer rust.

10. Wat kunnen mensen doen om jou te steunen?

Het gaat er niet per se om dat mensen mij steunen, het gaat er echter des te meer om dat mensen het fonds ‘Kom op tegen kanker’ steunen. Geld dat ik ophaal met dit project gaat namelijk naar dat goede doel.

Als mensen mij willen helpen om dit fonds te steunen, dan kunnen ze een financiële bijdrage direct overmaken naar:

Rekening: 430-0284441-28

Vlaamse Liga tegen Kanker, Brussel

o.v.v. code 110-203-183/Jan-Willem Groeneveld

IBAN: BE37 4300 2844 4128

BIC: KREDBEBB

(kies 'kosten delen (SHA)' voor een kosteloze transactie binnen de EU)

Kijk ook op http://ven24cancer.wordpress.com/

Als u mij steunt, en daarmee dus ‘Kom op tegen kanker’, zou u me dan een e-mailtje willen sturen (janwillem.groeneveld@gmail.com)? Dan kan ik u op de hoogte houden van mijn vorderingen, tevens weet ik dan welk bedrag ik bij elkaar heb weten te rijden. Alvast heel erg bedankt!

Jan-Willem, hartelijk dank dat je mijn vragen wilde beantwoorden en ik wens je heel veel succes toe en als je nieuws hebt, laat het ons dan weten via dit blog!

Hartstikke bedankt voor het interview, alle aandacht die naar dit project gaat is geweldig! Ik houd je op de hoogte.

Mont Ventoux en 'kom op tegen kanker' deel 2

Om Jan-Willem wat beter te leren kennen, heb ik hem geïnterviewd in het hierboven gepubliceerde blog. Hierbij wat wetenswaardigheden over deze Mont Ventoux.

De Mont Ventoux ligt in het departement Vaucluse in het zuiden van Frankrijk.

Deze top in het Massief des Barronies in de Provençaalse 'voor'-alpen is de enige van deze hoogte (bijna 2000 m) in de streek de Provence en ze wordt daarom ook wel de Reus van de Provence genoemd. De naam 'Mont Ventoux' is afgeleid van het Occitaanse woord ven dat berg betekent. Doordat het veel en hard waait op de top van de berg door de mistral, wordt de naam vaak verkeerd uitgelegd als windberg. Windsnelheden tot 300 km/uur zijn geregistreerd. Een andere verklaring van de naam dateert uit de 1e of 2e eeuw na Christus. De Gallische naam laat zich reconstrueren als 'Ven-top(s)', hetgeen 'sneeuw-top' betekent. In de 10e eeuw verschijnen de namen Mons Ventosus en Mons Ventorius. De top van de Mont Ventoux ligt op 1912 meter hoogte. Het hoogteverschil met de voet van de berg bedraagt 1614 m. Op de top van de berg bevindt zich een weerstation met een grote zendmast. De berg is bekend doordat de beklimming ervan herhaaldelijk is opgenomen in enkele gerenommeerde wielrenwedstrijden, zoals de 'Ronde van Frankrijk', vanwege de moeilijkheidsgraad en het kale 'maanlandschap'.

Hieronder de hoofdrolspelers: de wielrenner en de berg.

Ongepland rustig weekend

Dit weekend zou gevuld zijn met een etentje bij vrienden v/h gasten van Au Bellefleur, maar helaas kon dat niet doorgaan omdat de werkzaamheden aan hun huis nog niet klaar waren. Over 2 weken staat dat op de agenda.
Zondag zou Thomas komen van http://luxurynormandygite.com/. Hem kennen we via Twitter en Darren heeft al een keer in zijn B&B/Gite overnacht. We hadden ons echt op zijn komst verheugd, maar helaas door ziekte van een van zijn katten, wordt ook dit bezoek uitgesteld. Ik zou een Indonesische Rijsttafel maken, dankzij alle kruiden die René en Anita hebben meegebracht voor ons, was dat mogelijk. Alhoewel het toch nog bewerkelijk is, hadden we er zo'n trek in dat ik de keuken ben ingedoken om een aantal gerechten te maken. Zo hadden we een boem boe bali rundvlees gerecht, saté, satésaus, boontjes, sajoer lodé, sambal goreng telor (pikante eieren), gebakken bananen, rauwkost, kroepoek en nog leuker is het dat er nog een lekkere portie over is voor vanavond!

Pony rijden

Afgelopen week heeft Fleur haar 1ste echte ponyles gehad. Haar juffrouw -tevens directrice- heeft een aantal uitstapjes gepland naar een manége waar de hele klas een middag vertoeft. De klas werd in drieën gesplitst en de 1ste groep ging pony rijden, terwijl groep 2 oefeningen op een paard(je) deed (longeren) en de laatste een rondleiding kreeg door de stallen. Met mij gingen nog een aantal moeders mee om te helpen en alle kinderen waren ervoor, tijdens en daarna nog steeds opgewonden. De dag ervoor had René nog zitten geinen dat ze op een roze pony zou zitten; en je gelooft het niet....Fleur's pony voor die middag (links op de foto) heette 'Pinky'!

Hollandse week in de Charente

Wat hebben we het gezellig gehad tijdens onze 'Hollandse' week overgoten met een Frans sausje! Jammergenoeg werkte het weer niet erg mee, maar daardoor liet niemand zich weerhouden of afschrikken. Beleef het mee op de blog http://www.vangellekom.nl van René, waarbij het lezen over de dag in Oradour-sur-Glane (blog titel 'Het was dit jaar anders op 4 mei') ook aan te raden is.