Feesten met 350 man in Sigogne

Volksdansen

Geheel in stijl

Schiet mij maar lek ;-)

En daarna op je bord

Onze Franse vrienden (vlnr) Stéphanie, Alexandre en Fréderic

Met de beroemde D.I.S.C.O.

Ons jaarlijks dorpsfeest waar de oogst wordt binnengehaald. 's Avonds een feest waar met name de Sigognaises zelf komen en op zondag de hele goegemeente. Met 350 man in 1 tent, als dat nog geen feest wordt.....

Mooi hè?

Weekendje alleen

Fleur had het prima naar haar zin op verjaardag

Pruimen: Rijp voor de pluk

Jammergenoeg kon Darren het afgelopen weekend niet naar huis toe vliegen omdat de vluchten erg duur waren (is meestal in de schoolvakantie) en hij ook op maandag om 9 uur in Leeds moest zijn. Ook zou het weekend dan al op zondag eindigen vanwege geen verbinding naar Leeds...dus al met al is hij naar zijn ouders gegaan. Fleur had een verjaardagsfeestje met na afloop een borrel en bbq waar ik uiteindelijk dus ook naar toe ben gegaan.Vrijdagavond hebben we wel genoten via internet van een live concert van Jean Michel Jarre (ook al weer 62) ter gelegenheid van het huwelijk van Prince Albert en Charlene.
Zaterdag overdag heb ik  ook nog even naar het huwelijk gekeken, wat een saaie pieten zeg en dan druk ik het nog voorzichtig uit.
We hadden ook weer eens vreemde Franse vogels in huis. De gasten hadden gevraagd om rond 1 uur op zaterdag in te checken vanwege een bruiloft. Als dat kan, is dat geen enkel probleem natuurlijk. Enfin enkele huisregels uitgelegd en gevraagd hoe laat ze wilden ontbijten. Om 9 uur spraken ze af. En alhoewel ik erg laat/vroeg in bed lag, hoort dat nu eenmaal bij de job, dus alles stond tijdig netjes klaar. Maar wat er ook gebeurde, ik hoorde alleen gesnurk. Rond 10 uur hoorde ik praten maar toen duurde het nog 3 kwartier voordat Madame en Monsieur uit de kamer kwamen voor het ontbijt. Na bijna dus 2 uur voor piet snot gewacht te hebben, was mijn humeur inmiddels beneden het vriespunt. Ik had ook al voor mijzelf bepaald als ze er om 11 uur nog niet zijn, dan ruim ik het ontbijt op. Ze waren verbaasd dat ik niet blij was met hun 2 uur te late ontbijt en begrepen kennelijk niet dat ook ik mijn planning heb. Toen ze na 15 minuten klaar waren, waren de lichten plots uitgedaan. Heel vreemd, maar omdat er 1 is met gebruiksaanwijzing (gelukkig merkte ik dat tijdig) was ik daar niet blij mee. Trouwens al wil ik de hele dag alle lichten laten branden, dat moet ik toch weten?
Enfin, na wederom een tijdstip af te hebben gesproken voor het ontbijt voor maandag, 8 uur wilden ze, kwamen ze jawel 45 minuten later en toen ze de ontbijtzaal binnen kwamen ging hij de lichten uitdoen. Ik heb gezegd dat dat niet de bedoeling is en dat de lichten aanblijven. Ja zei madame hij is zuinig en vindt dat verspilling. Lichten bleven weer aan. Toen ze klaar met ontbijt waren, merkte ik niet alleen dat monsieur de lichten toch weer uit had gedaan (grrrrr) maar erger nog.....het hele stokbrood was weg en al het beleg ook.. dus we weten wel wie hier vanmiddag gratis heeft geluncht!!!!   Jammer genoeg merkte ik het te laat en de rekening was betaald anders konden ze een toeslag betalen.  Kijk als je het nou zou vragen, is het nog een ander verhaal, maar dit valt onder de noemer 'stelen'.   Jullie begrijpen dat de vlag direct is uitgehangen!

Helaas heb je 2 categoriën Franse gasten. Of hele nette en aardige mensen, of dit soort types. Helaas zit er niets tussenin.

Toch een warme groet!

All creatures great and small in de Charente

Vandaag was weer eens zo'n dag. Céline, een vriendin, heeft vrienden die 3 pony's/paarden (twijfelachtig) heeft en vertelde ons al eerder dat er binnenkort een veulentje zou worden geboren en of Fleur die zou willen zien. Domme vraag natuurlijk! Vandaag zijn we dan ook getogen naar Brive sur Matha (15 minuten vanaf Sigogne) en hebben het slechts 8 dagen veulentje mogen bewonderen en aaien. De moeder was opvallend genoeg heel tolerant. De vrienden hebben nog 2 pony's/paarden en het is dan ook een hele eer dat Fleur een keer mag komen om pony te rijden. Céline zei dat dit de 1ste keer was dat vriendin iemand hiervoor uitnodigde buiten haar gezin. Céline zei later tegen Fleur je kunt met of zonder mama komen, ik breng je en ik blijf er bij, waarna Fleur mij vroeg toen we in ze auto alleen waren 'wanneer kan ik gaan zonder jou'... Jaja kleine meisjes worden rap groot. Na de pony's nog even verkoeling gezocht bij een beekje in de omgeving, waarbij de kinderen lekker konden banjeren door het water en wij -helaas zonder wijn- konden zitten op stenen banken die daar voor de gelegenheid waren geplaatst. En zo was de woensdag ook alweer snel voorbij! Nog 2 dagen school en dan 9 weken vakantie!

De mussen vallen van het dak

Een van de redenen waarom het zo stil is op het blog, is dat de laatste weken de mussen van het dak vallen waardoor ik weinig puf heb om te schrijven. Ook hadden we de afgelopen week volle bak in Au Bellefleur en dan is het aanpoten. Voor vrienden heb ik een Indonesische rijsttafel gemaakt en dat betekent toch wel bijna 2 dagen in de keuken; maar het was het wel waard. Ook kregen we bezoek van vrienden uit een verleden die van hun vakantie in de Lot hadden genoten (maar de Lot was geen echte aanrader begrepen we...en dat snappen wij natuurlijk) en de tijd was te kort om goed bij te praten, maar dat wordt vervolgd. Bonbon en Chocolat (de konijntjes) maken het goed en het is erg grappig om hen te zien spelen zowel samen als met Fleur. Met de extreme hitte hebben ze helaas binnen in de koelte moeten zitten in hun nachthok. Zoals gezegd hadden we veel gasten, Engelse terugkerende gasten voor 4 nachten en nieuwe Franse gasten ook voor 4 nachten en tussendoor nog andere Fransen voor kortere periode. De Franse gasten kwamen de 1ste ochtend in nachtkleding aan het ontbijt. Ik wist niet wat ik zag en natuurlijk is dat 'not done'. Alle moed verzamelt en hun uitgelegd dat dat niet kan in een B&B/Hotel waar ook andere gasten komen. Voor hun was het de 1ste keer in een B&B want normaliter verbleven ze in een caravan en wisten ze niet hoe of wat....ik heb zo mijn eigen gedachten hierover. Gelukkig kwamen ze de andere 3 ochtenden in normale kleding!

Zaterdag zijn we met vrienden Japans gaan eten in Cognac en dat was erg lekker, gezellig en niet al te prijzig. Verwacht in Frankrijk geen sushi of andere rauwe vissoorten, want dat loopt hier niet, dus ook deze Japanner had zich aangepast. Zondag was het 1ste feest van de ponyclub en het thema was 'middeleeuwen' en iedereen die meedeed moest zich verkleden. Fleur zat in de groep van 'feeën' dus je begrijpt dat zij de 'flower fee' was. Jammer dat de temperaturen tegen de 40 graden liepen waardoor veel mensen (ook wij) voortijdig vertrokken. In ons geval richting vrienden voor bbq en een duik in het water (28 graden). Helaas neemt Fleur's onderwijzeres afscheid van school en een vriendin en ik hadden besloten om een afscheidsborrel te organiseren voor haar voor alle kinderen en ouders van de klas. Dit vond gisterenmiddag/avond plaats in onze tuin en ondanks de extreme hitte was het toch een groot succes. Er waren rond de 50 mensen. Fleur had samen met 3 vriendinnetjes een zelf verzonnen lied gemaakt dat 2 ervan (Fleur en vriendinnetje) zongen en 2 erop dansten. Met een klein groepje bleven we uiteindelijk over en totdat het ging onweren hebben we gezellig zitten kletsen.

Weekendje Au Bellefleur

Chocolat wordt uitgelaten

Tagliatelle in de maak

Nog even wat dansen met papa's hoed op

Onze laatste aanwinst

Ontmoet 'Eclaire' (die inmiddels Bonbon heet)

Bonbon

Chocolat

Vanmiddag zijn we weer naar de dierenwinkel geweest en hebben we eerst ons relaas gedaan. Daar vroegen ze om het dode konijn naar de dierenarts te brengen en als bewezen was dat zij al ziek was voordat ze bij ons kwam, kregen we de aankoop en dierenartskosten vergoed. Ik vraag me in alle eerlijkheid af wie dat zou doen! Fleur mocht een nieuw speelkameraadje uitzoeken voor 'Chocolat' en na 2 keuzes, helaas een mannetje, heeft ze gekozen voor 'Eclaire' (heette nog even Etoile). Dat was natuurlijk spannend omdat 'Chocolat' de oudste rechten al had, alhoewel ze elkaar wel moeten kennen. Na wat geren achter elkaar en bij ons twijfel of het wel goed zou gaan, zagen we plots een click tussen hen en lagen ze gezusterlijk dicht tegen elkaar aan. Nog even stress om 'Eclaire' naar het nachthok te transporteren, want haar hartje ging als een razende tekeer...maar ook nu liggen ze gezellig saampjes, dus hoeven we niet het grote nachthok in tweeën te splitsen.

Caramel :-(

Toen ik vanmorgen naar de konijnen ging kijken, lag Caramel er onnatuurlijk bij en vreesde ik voor het ergste en dat klopte inderdaad. Nadat ik eerst Chocolat uit z'n nachtverblijf had overgebracht naar de 'dagopvang' en Fleur huilend haar vader belde, moest ik eerst eens nadenken wat te doen/wie te bellen. Eerlijk gezegd ben ik geen held. Gelukkig kreeg ik de heldere ingeving om mijn buurman/vriend Jean-Luc te bellen (ook nog apotheker) en hij stond binnen 4 minuten op de stoep om Caramel een mooi plaatsje te geven in de tuin bij de rozenstruik. Omwikkeld in een mooie -echt Nederlandse theedoek- heeft ze haar plekje gekregen en heeft Fleur roosjes gestrooid  en zo op haar manier afscheid genomen.

Jean-Luc constateerde een opgezette maag/buik terwijl we daarvoor medicijn hadden gekregen, maar misschien was ze niet zo sterk toen we haar kochten.
We hoorden wel dat het beter was voor de ander om toch weer een nieuw konijn te kopen; we zullen het even laten bezinken.
Inmiddels heb ik het nachthok helemaal schoongemaakt en ontsmet om allerlei problemen te voorkomen.

Caramel & Chocolat

In speciale schoenendozen voor het vervoer

En nu snel uit de doos

Caramel was het eerst in het gras

3 a 4 maanden oud zijn ze

Nachtverblijf

Dagverblijf met schaduw en zon

Uiteindelijk zijn we toch gezwicht en mocht Fleur niet 1 maar 2 konijntjes uitzoeken, hetgeen vanmorgen dan ook geschiedde. De 2 dames werden eerst Lily en Rose genoemd, maar hebben nu sinds een uurtje de namen Caramel en Chocolat.....; ik geef geen garantie voor de namen.
Aangezien hokjes hier in Frankrijk er niet uitzien en ook nog eens erg duur zijn, voor een beetje tralies en plastic, heeft Darren twee 'chateaux' in Engeland gekocht, dus de dames zitten er chique bij.
Natuurlijk moet Fleur ze verzorgen, 2x per dag eten geven, hok schoon maken en dagelijks vers drinkwater. We gaan het allemaal beleven ;-)

En wie hebben we hier in Jarnac!

Zomaar in de supermarkt kwam ik dit illustere duo tegen.

Herkennen jullie hen nog?

Olympiade - Sigogne

Zaterdag was het dan weer zover; bijna alle leerlingen van de school waren present, om te strijden voor een bronzen, zilveren of gouden plak.
Fleur redeneerde, ik heb al brons en goud, dus ik wil nu zilver! En ja het werd ook zilver en toen Darren grapte volgend jaar 4de plaats, kon ze dat toch niet waarderen ;-)

Red Ferrari

We hebben een nieuwe aanwinst, die Darren zijn 'kleine rode Ferrari' noemt. Deze machine gaat ons leven wat gemakkelijker maken!

Le Cep Enchanté - Aangenaam kennis te maken

 
Door Le Cep Enchanté waren Fleur en ik samen met Engelse vriendin Sarah en Franse vriend en buurman Jean-Luc uitgenodigd voor een (hernieuwde) kennismaking van hun domein. Natuurlijk draait ook hier alles om locale wijn, pineau en cognac en op een zeer ludieke manier, met een vragenlijst, wordt van begin tot het eind uitgelegd hoe de bereiding is (ontstaan). In tegenstelling tot de grote cognachuizen, is de rondleiding op eigen houtje en door de wijngaarden.
Een nieuw item sinds vorig jaar is een 9-holes 'swingolf' parcours. Voor de prof golfers onder ons, zal het niet zo interessant zijn, maar met name voor families is het dolle pret. De holes zijn groter, de golfclub in de vorm van een triangel en het balletje zachter en wat groter. Het parcours ging door de wijngaarden met hier en daar behoorlijke opstakels. Van ons vieren heeft Fleur dik gewonnen. Het was wederom voortreffelijk weer en ook een lunch in de vorm van een koud buffet lieten we ons smaken.
Na verhit te zijn van alle in en ontspanningen, hebben we een heerlijke duik genomen in het prachtige zwembad van Sarah en Trevor. Een verfrissend einde van een hete dag.

Home Sweet Home

We zijn alweer even terug uit Rotterdam in verband met een hele zware en ingrijpende operatie die m'n moeder moest ondergaan. De operatie is goed geslaagd en langzaam maar zeker knapt ze weer op, maar de chirurg heeft gezegd dat het wel een half jaar duurt voordat ze weer de conditie heeft als voor deze ingreep. Gelukkig bestaan er thuiszorg, maaltijdenbezorging, werksters en vooral lieve en echte vrienden waar zij en ook wij daadwerkelijk iets aan hebben. We hebben het wederom gemerkt van wie we steun hebben sinds september toen de ellende begon en die kwam vaak uit onverwachte hoek.

We hebben ook nog wel wat leuke dingen gedaan zoals naar http://www.manegedeprinsenstad.nl/ waar ik vroeger jarenlang heb paard gereden en Fleur wilde dat ook graag zien. Wat was het veranderd, enorm uitgebreid maar het leuke vond ik nog dat de familie Duyndam er nog steeds de scepter zwaait en mijn herkenning van een aantal familieleden maakte het extra leuk.

Als je in het voorjaar in Nederland bent, moet je natuurlijk naar de Keukenhof. Ook Madurodam, een visje eten bij Kraan aan de Scheveningse haven, en Plaswijck Park (ik ga daar nu echt niet meer naar toe, ik vond het vroeger al niks en mijn mening is niet veranderd). Ook hebben we weer een aantal vrienden ontmoet en zelfs een oude schoolvriendin van de middelbare school, die ik in 1980 voor het laatst had gezien! Er was wel wat bij te praten.

Inmiddels is het B&B seizoen weer druk aan de gang, hebben we een sit-on kleine tractor gekocht omdat onze benzine grasmaaier na 4 jaar te kennen gaf echt bejaard te zijn.