Sneeuwpret in Sigogne

Vanmorgen om 6 uur werd ik wakker en keek naar buiten en ja hoor de wereld was witter dan wit. Ik keek al uit om 2 uur later Fleur wakker te maken om haar te vertellen dat er een echt pak sneeuw was gevallen. Ze is nog nooit zo snel aangekleed geweest.... Of er school was, valt altijd nog te bezien hier....meestal is er 1 juf die het heeft gewaagd om de reis te aanvaarden om vervolgens iedereen naar huis te sturen :-).
Zo ook nu...ik hoor jullie denken, waarom bel je dan niet op...tja....de telefoon wordt eigenlijk pas altijd aangenomen om 08:45 uur het tijdstip waarop de lessen beginnen...dus als je dan hoort dat er wel school is, kom je telaat. Dus vanmorgen naar school gelopen en inderdaad een rondje voor niets. Nog een paar ouders gesproken en toen huiswaarts...eerst koffie en nog een beker warme chocolademelk voor Fleur. Daarna was de bedoeling om een rondje door Sigogne te lopen om te zien wie er buiten waren. De tandarts ook maar gelijk geannuleerd...die was ook nog niet gearriveerd dus boodschap ingesproken; morgen maar even bellen voor een nieuwe afspraak.
En daar rinkelde de telefoon al...een vriend van ons belde om te vragen of wij allebei kwamen..nou niet tegen dovenmansoren gezegd en daar waren nog meer klasgenootjes. We werden gelijk verwend met koffie, choco, croissants, chocoladebroodjes en pain raisins. Dubbel ontbijt voor Fleur :-) Iedereen warm aangekleed en daar gingen we met 5 kinderen en 3 volwassenen naar het voetbalveld alwaar er nog meer klasgenoten waren. Er zijn veel sneeuwpoppen gemaakt, sneeuwbal gevechten gehouden en lekker gesleed. Zoals sneeuw voor kinderen bedoeld is. Een lunch hoorde er natuurlijk ook bij om daarna weer lekker naar buiten te gaan. Wij hadden een onverwachte heerlijke dag.

Fleur's paardrijles

Lunch op z'n Frans

Zondag waren we op een lunch gevraagd door Engelse vrienden, Steph(ani)e en Charlie en hun zoontje Finn(ly) Ja ja we hadden een kookvrij weekend! Toen we aankwamen zagen we een auto met een Nederlands kenteken en ja er was een Nederlands echtpaar, vers van de pers zou ik zeggen...ofwel net verhuisd naar Frankrijk. We hebben zalig gegeten, vegetarische couscous schotels. Een heerlijke appeltaart met zelfgemaakt ijs en dat de stemming er behoorlijk goed inzat, kun je wel zien aan de foto's. Het werd danook een hele lange lunch ;-)

Varieté op z'n Frans

Zaterdagavond was het dan eindelijk zover. Het uitje waarop we ons erg hadden verheugd. Een feestzaal in een dorpje in de Charente was omgetoverd tot 'Le Palace' en voor het eerst hebben wij ook eens ervaren hoe het was om over de rode loper te paraderen. Na de hartelijke ontvangst door de gastheren van Auberge de Condé, werden we naar onze plaatsen gebracht. Voor mij was het geen verrassing dat aan een tafel zaten bij het podium (goede klanten worden gekoesterd). De zaal was omgetoverd in een sprookjesachtig en zeer Parijs aandoend. In het totaal waren we met 9 man en allemaal in de stemming voor een avondje uit. Na het voorgerecht, foie-gras, en daaropvolgend canard, begon de show. Allereerst was er een dame die wat van Edith Piaf en Dalida zong. Toen was het de beurt aan 5 revue-dames, compleet met veren en opzwepende muziek. (Alles in het nette...op het strand zijn ze bloter). Een van tv bekende goochelaar trad op en vervolgens een muzikant die mondharmonica speelde op een hele interaktieve manier, waarna de kaas en dessert volgde. Uiteraard kwamen alle artiesten nogmaals op het podium om hun kunsten te vertonen. De foto's spreken voor zich. Helaas mocht er van de optredens geen foto's worden genomen. Toch nog eentje gemaakt van de goochelaar, Dorian Maknamara, buiten met Fleur en Madeleine. We hebben een heerlijke Parijse nachtclub aanvoelende avond gehad.

Wintersport en Sneeuw

Vrijdag in de namiddag was er een vergadering gepland voor de ouders van de klas waar Fleur ook in zit. De reden wisten we al, namelijk dat als alles doorgaat er een wintersportvakantie voor Fleur en haar 19 klasgenootjes op stapel staat. (Fleur zit zelf in de 3de klas en samen met de 2de klassers is deze vakantie bedoeld). Eind maart gaan ze voor 9 dagen naar de Pyreneeën. Er wordt dagelijks geskied, sleetje rijden, wandelingen met speciale sneeuwschoenen en nog veel meer. Dat er een bijdrage van de ouders wordt gevraagd, moge duidelijk zijn en deze is zeer reëel moet ik zeggen. Want vergeet niet dat het een all-inclusive vakantie is, dus inclusief alle maaltijden, overnachting, transport, ski-verhuur, noem maar op. Natuurlijk is er de nodige subsidie ontvangen en ook de burgemeester heeft een leuke duit in het zakje gedaan. Voor de ouders die de bijdrage niet kunnen opbrengen, is er nog een formulier waarin ze financiële steun kunnen vragen. Het streven is echter dat ieder kind meegaat en als er geld tekort is dan zijn er hopelijk wat ouders bereid om hun portemonnaie weer open te trekken. Een vriendin zei heel terecht, als de ouders nu gaan sparen en de moeders wat minder roken, hebben ze ook het geld bijeen. Ja een aantal Franse madammen rookt als een ketter.
Aan de kinderen ligt het in ieder geval niet. Later deze week vernemen we of het definitief door kan gaan. Fingers crossed.
Al pratende over de sneeuw, vielen de 1ste vlokken die avond.

Les 26 &27 Novembre, Soirée Cabaret !

Dag Hyves

Zoals de meeste trouwe lezers wel weten, kan ik sinds een half jaar geen berichten meer op mijn Hyves plaatsen. Ook reageren op anderen lukt niet. Omdat de bollebozen achter Hyves het te druk hebben met andere zaken, heb ik ook nimmer antwoord gekregen op mijn vraag hoe dat komt. Op deze manier is er voor mij geen lol meer aan. Ook het typisch Nederlandse karakter van Hyves spreekt mij niet zo aan. Ik hou het voorlopig bij het internationale FaceBook dat -als je het systeem kent- erg leuk is.
Daarom zal ik mijn account zeer binnenkort verwijderen (hopelijk lukt dat wel).


Natuurlijk blijf ik bloggen en kunnen jullie mij blijven volgen en reageren op http://portersonthemove.blogspot.com

Fleur's verjaardag

Zondag 14 november werd ons meiske alweer 8. Vanaf donderdag stond eigenlijk alles al in het teken van deze dag, want ons dametje wilde op school niet trakteren op taart maar op iets anders. Uiteindelijk heeft ze zelf cup cakes gemaakt en gedecoreerd en iedereen in de klas was aangenaam verrast. Fleur hebben ze in 't Frans en 't Engels toegezongen...volgend jaar moet 't Nederlands er maar eens bijkomen.
Zaterdagmiddag hadden we haar vriendjes en vriendinnetjes uitgenodigd op een middagje 'geitenboerderij' alwaar 500 geiten dagelijks worden gemolken om vervolgens een heerlijke kaas van te maken. Naast de geiten, waren er honden, varkens, kippen, konijnen, ganzen, schapen, kalkoen (voor hoelang nog?) een ezel en een 30 jaar oude pony. De eigenaresse gaf een hele leuke en leerzame rondleiding en iedereen mocht proberen een geit met de hand te melken en daarna proefden we van de warme melk. Dat is overigens nog niet zo simpel. Uiteraard ontbraken de -nu wel echte taarten- niet en werd ze verwend met leuke cadeaus, veel in het teken van paarden. En ook heel schattig ze kreeg een kettinkje van een vriendje, dat hij zelf had uitgekozen voor haar. En plots kwam de jarige huilend en met haar gezicht onder de modder naar Darren aangerend, wat was er nu gebeurd? Haar jonge Engelse vriendinnetje (net 4) zat op haar rug en toen struikelde Fleur, maar ze wilde het kleine meisje niet laten vallen, zodat ze zelf met haar snoet in de modder met wat stenen viel zodat ze bovenop Fleur belandde. Wat een heldin...maar wel met een geschaafde neus loopt ze nu rond. Enfin het mocht de pret allemaal niet deren.
Na een hartelijk afscheid van de beestenboel, was het de hoogste tijd om naar huis te gaan. Daar aangekomen, hebben we ons snel opgefrist en zijn toen in 'Auberge de Condé' gaan dineren. En daar werden we alweer enorm verrast want van de eigenaren kreeg Fleur ook een cadeau. Een echte beautycase vol make-up. De verrukkelijke maaltijd werd afgesloten met een feestelijke verjaardagstaart voor ons alle3 en een glas champagne voor Darren en mij. En toen moest het nog de 14de worden! We begonnen de dag alweer vroeg want we hadden vanaf donderdagavond al gasten (marathon renners) uit Amerika en Frankrijk.
Rond koffietijd zijn we begonnen met het uitpakken van alle cadeaux. Van ons heeft ze, rijlaarzen, bijpassend vest en handschoenen gekregen. De rijbroek en cap had ze toen ze begon met pony rijden al gekregen. Van mijn moeder, die er heel graag bij zou zijn geweest maar door haar gezondheid tegengehouden is, had Fleur haar cadeau al in Rotterdam gekregen, maar Oma zou Oma niet zijn als er niet nog wat was...; een box met allerlei paardenborstels. Van Darren's ouders rollerskates. En Fleur was zo blij met haar kleding, dat ze zich niet meer heeft verkleed!
Rond borreltijd kwamen onze Engelse vrienden Sarah en Trevor met dochter Emilie en onze Vlaamse vriendin Ingrid die nog in Sigogne was. Op verzoek van de jarige hebben we geraclette en is haar verjaardag zeer intensief gevierd zou ik zo denken.


Reacties graag rechtstreeks op dit originele blog (http://portersonthemove.blogspot.com) en niet via Hyves, want dat werkt bij mij niet en gaat er deze week nog uit.

De elfde van de elfde

Ofwel de ellufde van de ellufde.

De elfde dag van de elfde maand geldt als de opening van het carnavalsseizoen. In veel plaatsen in Nederland wordt op die dag de nieuwe prins carnaval bekendgemaakt.

In de carnavalssymboliek speelt elf een voorname rol. De prins wordt vergezeld door een Raad van Elf. Die komt na carnaval weer voor het eerst in vergadering bijeen op 11 november om 11.11 uur ’s avonds. De carnavalsuitroep Alaaf is mogelijk een verbastering van elf.

Dat 11 november een bijzondere datum is, hangt samen met het getal elf. In de volksnumerologie wordt 11 als het gekkengetal beschouwd. Waarom is onduidelijk. Volgens de ene theorie omdat het een dwaze overschrijding is van 10, het getal van de Tien Geboden; volgens de andere theorie omdat het 12-1 is: 12 zou volheid symboliseren wat 11 dwaas maakt omdat het net niet perfect is.

Er bestaat ook nog een andere theorie over de relatie tussen het 'elf' en carnaval. Toen eind 18e eeuw de Fransen het Rijnland bezetten, werd daar al stevig carnaval gevierd. Maar nu moesten de Franse bezetters op de hak genomen worden. Men zette Franse steken op en koos de elfde van de elfde als datum voor hun spotfeest. Dit naar aanleiding van de drie principes van de Franse Revolutie: Egalité, Liberté et Fraternité. De beginletters vormen het woord 'elf'.

Dat Sint-Maarten op 11 november gevierd, wordt is niet vanwege deze dwaze datum, maar omdat de heilige Martinus van Tours op 11 november 397 begraven werd. Toch heeft het feit dat er op Sint-Maarten bonte volksfeesten werden gehouden mogelijk iets met deze magische datum te maken.

Er is ook nog een ander mogelijk verband tussen Sint-Maarten en carnaval. Sint-Maarten markeert de donkere periode voor Kerstmis. Veertig dagen na de elfde van de elfde is het immers 21 december, de kortste dag van het jaar. Aan het einde van het Sint-Maartensfeest begon de Sint-Maartensvasten. Zoals carnaval voorafgaat aan de Veertigdagentijd voor Pasen, gaat Sint-Maarten vooraf aan de voorbereiding op Kerstmis.

En o.a. in Sigogne komen met name de ouderen bijeen bij het monument om de gevallenen in de 1ste Wereldoorlog te gedenken. De Burgemeester, met sjerp, doet zijn verhaal (slissend) en de namen worden opgelezen van de gevallenen door een oud-militair in vol ornaat; waarna na iedere naam een andere oud-militair zegt 'Mort pour La France'.
Vervolgens schalt uit een klein autootje een krakerig Volkslied van een oude cassetterecorder. Dan staat iedereen nog even bij het monument waar natuurlijk voor de gelegenheid de vlag uithangt en een bloemstukje is neergezet. Vervolgens geeft de Burgervader het sein dat de pineau en cognac-schweppes klaar staat op het Gemeentehuis en dat is de beleving hier.

Another brick in the wall

Maanden geleden hadden we het plan opgevat om de blauw geverfde muur in de 'bistro' (de gasten lounge/ontbijt annex diner ruimte) in orgininele staat terug te brengen. Weken geleden is Darren daar aan begonnen, want dat is echt mannenwerk, en afgelopen weekend moest het klaar zijn vanwege de komst van gasten. Het was een hele klus want achter het pleisterwerk, zat nog een zogenaamde bricket muur voordat de stenen muur zichtbaar werd. Natuurlijk heeft Darren het weer voor elkaar gekregen, maar doordat we onverhoopt in Nederland moesten zijn, vervielen er 2 weekenden, dus het was spannend.

Oh what a night

Zaterdagavond waren we uitgenodigd bij Franse vrienden om te komen eten. Er zouden 10 volwassenen zijn en 9 kinderen, dus volle bak. Darren moest nog 'een muurtje' afmaken in huis en kwam later (om middernacht....maar toen duurde het nog een uur voordat we gingen racletten). Legio heerlijke borrelhapjes waren er natuurlijk wel.
De foto's spreken voor zich en we hebben heel wat afgelachen met elkaar en gingen om 4 uur in de ochtend huiswaarts.
Volgende keer zijn wij aan de beurt!

Diergaarde Blijdorp in Rotterdam

Een middagje 'apies kijken' hoort er natuurlijk ook bij als je moeder op loopafstand van de Diergaarde woont.
Het openbaar vervoer is namelijk alleen nog maar mogelijk met chipkaarten, dus moet je het in de buurt zoeken.

Weekje Nederland

Omdat ik wist wanneer mijn moeder weer geopereerd zou worden (20ste), had ik alles in het werk gesteld om die dag ook in Rotterdam te zijn. Het had heel wat voeten in de aarde. Darren moest overvliegen op de dag ervoor om bij Fleur te blijven. Fleur had nog school, waaronder een sportdag en zaterdagmiddag pony rijden...en laten we eerlijk zijn dat is voor een kind leuker dan Oma weer in het ziekenhuis te zien.
De bedoeling was dat Darren en Fleur aanvankelijk met de auto naar Rotterdam zouden rijden, maar vanwege de benzine problemen, besloten ze (tot mijn vreugde) om toch ook te treinen op zondag.
Vanwege de vele stakingen, merkte ik dat mijn TGV die donderdag was geannuleerd. Ik heb op woensdagavond hemel en aarde bewogen en de vele vrienden die mij met raad en daad hebben bijgestaan, zal ik niet vergeten. Maar ik zou geen Franca heten om niet door te bijten en de volgende ochtend heel vroeg, kon ik nog een andere TGV boeken, weliswaar later, en ook mijn Thalys ticket moest ik wijzigen omdat ik die aansluiting niet zou halen. Maar ik zat om half 12 in de TGV in Angouleme, die vanwege demonstranten op het spoor in Poitiers, een uur lang stil stond. Gelukkig had de Thalys vertraging zodat ik de aansluiting haalde, maar een zenuwegedoe is het wel hoor.
Tot mijn grote vreugde, belde mijn moeder 's middags op m'n mobiel, toen ik nog in de trein zat, om me te vertellen dat de operatie goed was geslaagd. Ik zat gelijk wat lekkerder in de trein kan ik je zeggen.
Na aankomst in Rotterdam, heb ik direct de taxi gepakt en naar het ziekenhuis gegaan. Daar zat ze al op me te wachten en de volgende dag mocht ze aan het begin van de middag naar huis. Het gaat goed en ze voelt zich ook goed. Over een aantal dagen moet ze terugkomen in het ziekenhuis voor de officiële uitslag en een eventuele verdere behandeling.

De vele lieve berichten en telefoontjes die ik heb gekregen zijn hartverwarmend.
Teleurgesteld ben ik in een aantal mensen (vrienden die ik al jaren ken) die wel op de hoogte waren van de situatie (o.a. via dit blog) maar die kennelijk te druk zijn met zichzelf om enig reactie te geven.

Het hoogste woord - Antonie Kamerling

Sir Elton.....Sixty years on.....

Dit nummer kende ik niet van Elton John...maar wil jullie deze prachtige en krachtige song niet onthouden.

Elton John live in Bordeaux

Kiekjes rond Au Bellefleur en friends

Elton John in Bordeaux

Vrijdag 1 oktober vertrokken Fleur en ik na school met de tgv naar Bordeaux. Darren vloog naar Bordeaux en wachtte op ons in het hotel. Voor de 2de keer gingen wij naar een concert van Sir Elton. De 1ste keer was in Rotterdam, zo'n 9 jaar geleden. Tijd voor een hernieuwde kennismaking. En hij heeft ons niet teleurgesteld, 2.5 uur non-stop zingen is een hele prestatie en zeker als je toch ook al begin 60-er bent. Over een paar weken komt zijn nieuwe cd uit en natuurlijk zong hij vele songs hiervan, maar natuurlijk werden ook de oude(re) hits niet vergeten. Het sportpaleis zat helemaal vol en Fleur was de jongste! Halverwege kon het haar niet meer zo boeien, maar gelukkig overwon ze haar verveeldheid snel en klapte ze weer enthousiast mee.
Wat ik heel bijzonder vond, was dat na afloop van het concert, Elton handtekeningen zette, waarna hij nogmaals terugkwam voor nog 2 nummers.
Het is en blijft een rasartiest, waarbij wij allebei vonden dat zijn stem krachtiger is geworden.

Even in Nederland

Vorige week maandag stond er een geplande operatie voor mijn moeder in het St Franciscus Gasthuis. Helaas werd ik 's middags door de arts gebeld dat de operatie gestaakt moest worden in verband met een medische fout en er zou die zelfde dag nog een 2de operatie volgen.
's Avonds zijn hele goede vrienden en een nicht van ons naar het ziekenhuis gegaan en hebben ook mij op de hoogte gehouden. De volgende dag was het wat minder met m'n moeder en zijn Fleur en ik woensdag naar Rotterdam vertrokken. Na een ellendige reis (geen goed treinkaartje volgens controleur dus weer betalen, en volgens loket beambte weer wel en geld weer teruggestort, geen taxi te bekennen om van Parijs Montparnasse naar Gare du Nord te gaan, wel rijen wachtenden maar niemand moest die kant uit, uiteindelijk de metro genomen, ellenlange gangen door, trappen op en af met 2 trolleys, rugzak en kind, om de aansluiting met de Thalys te halen...en ik had toch 2 uur de tijd), kwamen we om 13:00 uur al aan op het CS alwaar nicht Yvonne stond te wachten met de auto. Ook vriendin Herma stond bij het station te wachten op onze aankomst. Heel lief.
Snel bij mijn moeder wat spulletjes gepakt en hup naar het ziekenhuis. We zijn toen een paar uurtjes gebleven en 's avonds heeft vriendin Christel ons getrakteerd op een heerlijke pizza.
De volgende ochtend belde m'n moeder zelf vanuit het ziekenhuis dat ze 's middags naar huis mocht. Ik stond met m'n oren te klapperen. Die donderdagmiddag hebben we nog een gesprek gehad met de verpleegkundige en is ook tijdelijk thuiszorg geregeld. Het naar huis gaan, heeft m'n moeder zeker veel goed gedaan want ze sterkte steeds meer aan. Darren is in het weekend ook gekomen en zo waren we weer even compleet.
Helaas zijn we er nog niet, want m'n moeder heeft nog steeds de laat ik zeggen 1ste operatie nodig, die ze niet af hebben kunnen maken. We denken dat dit wel binnen 3 weken zal plaats hebben.
Gisterenavond zijn Fleur en ik weer thuisgekomen, na een voorspoedige reis. Wel was de douane getipt volgens mij want ze liepen met een drugshond door de Thalys en er was strenge paspoort controle en zelfs naast ons een jong stel uit Australie werd ondervraagd, los van elkaar, en hun bagage doorzocht. Gelukkig niets gevonden.

Michel Fugain

Met mijn Vlaamse vriendin Ingrid, die ook een huis in Sigogne heeft, togen wij naar Barbezieux, dat op een half uurtje rij-afstand van ons vandaan ligt. In Barbezieux wordt jaarlijks een hele grote markt gehouden dat 3 dagen duurt en waar optredens worden verzorgd door Franse artiesten. Deze keer viel de eer aan Michel Fugain, zonder zijn Big Bazar maar wel met 6 bandleden. Het was een spetterend optreden van anderhalf uur en we hebben genoten. Wat een krachtige stem en uithoudingsvermogen en dat op je 68ste!

C'est La fête!

http://www.youtube.com/watch?v=gViBMtmngTc&feature=PlayList&p=46D54D141C28CECB&index=0&playnext=1